വഴിയിൽ മാർഗദർശികൾ
അനേകം.....
എഴുതാൻകിട്ടുന്ന കടലാസിൽ
അറിവില്ലായ്മ എഴുതുന്ന
രാത്രിയുടെ ആരാധകർ
കറുപ്പിനെ വെൺപട്ടിലാക്കി
കാഴചവസ്തുവാക്കുന്നവർ
നിഴലുകൾ  വിലപേശിയെടുത്തവർ
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഹത്യയ്ക്ക്
കൂട്ടിരുന്നവർ,
സോപാനസംഗീതം
രണ്ടണയുടെ അരങ്ങിനായ്
തീറെഴുതിയവർ.
മാർഗദർശികൾ....
ഉപജാപകരുടെ
ഉൽഘോഷങ്ങളിൽ
വീഴാത്ത ഒരു ഭൂമി
ഒരു സ്വപനം...

മരുഭൂമിയിലെ മനസ്സുകൾ
മണൽക്കാടുകൾ
മനുഷ്യരുടെ ഭാഷ
അന്യമായവർ
മഴയറിയാത്തവർ
കടലറിയാത്തവർ
മനസ്സിൽ ശ്മശാനങ്ങളിലെ
തീയുമായ് നില്പ്പവർ
മണൽക്കാടുകൾ

ഇരുണ്ട ഗുഹാമുഖവും കടന്ന്
കടലിലെത്തുമ്പോൾ
ധനുഷ്ക്കോടി
ഒഴുകി മാഞ്ഞിരുന്നു
തീരത്ത് അഷ്ടകലാശം
നടക്കുമ്പോൾ
ഉൾക്കടൽ ശാന്തമായിരുന്നു
ആത്മാക്കൾ കാത്തുനിന്ന
ആകാശഗോപുരത്തിനരികിലൂടെ
കടലിലൊഴുകിയ കുറെ പേർ
നടന്നു പോയി

ചക്രവാളത്തിനരികിലൊഴുകിയ
മേഘങ്ങളെ കടന്ന്
മഞ്ഞുമലകളേറി പോയ
കാറ്റിന്നരികിൽ അശോകപ്പൂക്കളുടെ
നിറവുമായ് സന്ധ്യ വന്നു.
സന്ധ്യയ്ക്കരികിൽ കാത്തു നിന്ന
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ
മഴമേഘങ്ങൾ ഒഴുകി
നിലാവിലൂടെ ഒരു മഴ വന്നു
രാത്രിമഴ....
രാപ്പകലുകളുടെ വർണങ്ങൾ
ആ മഴയിലൊഴുകിപ്പോയി

ഗോപുരങ്ങൾക്കരികിലെ
അയനിമരത്തണലിൽ
കൈരേഖാശാസ്ത്രവുമായ്
വന്നുചേർന്നു കിളിക്കൂടുകൾ.
വിരൽ തുമ്പിലെ
രേഖകളിലുറങ്ങുന്ന വാക്കുകൾ
കിളിക്കൂടുകൾ ഭേദിച്ച്
ആകാശത്തേയ്ക്ക് പറന്നുയരാൻ
ചിറകുകൾ തേടുമ്പോൾ
അരികിലൊരു നിഴൽ വന്ന്
വാക്കുകളെ വിരൽതുമ്പിൽനിന്നകറ്റി
കിളിക്കൂട്ടിലെ പക്ഷികൾ
ആ വാക്കുകളെ ഗണിച്ചെഴുതി
അനിഷേധ്യമായ വിധി...
സമയദോഷം...

സ്വാതന്ത്ര്യ കഥയെഴുതുന്ന
അസ്വതന്ത്ര   ഇൻഡ്യയാണു ഞാൻ
സ്വതന്ത്ര ചിന്തകളിൽ
കൈവിലങ്ങുമായ് നിൽക്കും
ഇൻഡ്യ
ആകാശത്തിനും, അതിനപ്പുറം
ശൂന്യാകാശത്തിനുമിടയിൽ
താഴെ കാണുന്ന ഭൂമിയിലെ
ഒരു പിടി മണ്ണ്;
അതിലൊഴുകുന്ന
ഒരു സമുദ്ര തീരത്തിരുന്ന്
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ
കഥയെഴുതുന്ന  ഇൻഡ്യ
പതാകകളിലെ നിറപ്പകിട്ട്
ജീവിതത്തിനുണ്ടാവില്ല

ഇന്നലെകളെ ഒരു പവിഴചെപ്പിൽ 
താഴിട്ട് പൂട്ടി സമുദ്രത്തിലേയ്ക്കൊഴുക്കി
തിരകൾ ആ പവിഴചെപ്പ്
തീരത്തിനു കൈമാറി
നക്ഷത്രങ്ങളണ്ണി നീങ്ങിയ
കുറെയാളുകൾ ആ പവിഴചെപ്പ്
കവർന്നു.
അതിലുറങ്ങുന്ന ഭൂതകാലം
കൈവിട്ടു കളയാൻ
അവർ ഗാന്ധിയോ, ബുദ്ധനോ
നബിയോ ആയിരുന്നില്ല

ഓർമിയ്ക്കാനിഷ്ടപ്പെടാത്ത
ഇടവേളകളുടെ ലഘുലേഖകൾ
മുദ്രണം ചെയ്ത
കുറെ കടലാസ്സുകൾ
പ്രഭാതം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു
വ്യാസപുരാണത്തിലെ
കുരുക്ഷേത്രകഥപോലെ.
ആകാശവും, ഭൂമിയുമളന്ന്
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തോളമുയരുന്ന
വിശ്വസങ്കല്പത്തിന്റെ
ദുരന്ത പര്യവസായിയായ
യുദ്ധപരിണാമങ്ങളിൽ
ഭൂമി ചലിയ്ക്കുന്നു
ഉപഗ്രഹങ്ങളുടെ
കാന്തവലയങ്ങളില്ലാതെ,
ഏകാംഗവീണയിലെ
സ്വരങ്ങളുമായ്

അമാവാസിയിൽ നടന്ന
കുറെപേർ പറഞ്ഞു
എന്തൊരിരുട്ട്
പൗർണമിയിലൂടെ
നടന്ന കാട്ടുകള്ളന്മാർ
ആവലാതിയരുളി
എന്തൊരു വെളിച്ചം
ഗ്രീഷ്മം കത്തിയാളിയപ്പോൾ
സാധാരണക്കാർ
പരിഭവമോതി
എന്തൊരു ചൂട്
മഴപെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോൾ
കുടയില്ലാത്തവർ
ശാപവചനമെഴുതി
എന്തൊരു മഴ
ഈ മഴയൊന്നടങ്ങിയെങ്കിൽ

നിലാവുണരുന്ന
നവരത്നമണ്ടപത്തിൽ
സപ്തസ്വരങ്ങളുടെ സമന്വയം
ആലാപനത്തിലെ ആദ്യസ്വരമേ
നീയെന്നിലുണർന്നാലും
ഭൂമിയുടെ നവരത്നമണ്ടപത്തിൽ
ഞാനുറങ്ങാതിരിയ്ക്കുന്നു
എനിയ്ക്കായ് നീ
ആനന്ദഭൈരവിയുമായ് വരിക
സൗമ്യസ്വരങ്ങളുടെ
രാഗമാലികയുമായ് വരിക
 
 
(Anandabhairavi or Ananda Bhairavi  is a melodious rāgam (musical scale) of Carnatic music. This rāgam has been used even in Indian folk music. Ānandam (Sanskrit) means happiness and the rāgam brings a happy mood to the listener.)