Sunday, January 23, 2011

മഞ്ഞുതുള്ളികൾ

അശാന്തിയുടെ
കരിന്തേളുകളിഴഞ്ഞരികിൽ
നീങ്ങുമ്പോഴും
മനസ്സിൽ മഞ്ഞുതൂവുന്നു ശിശിരം
ഒരുവരിക്കവിതിയുടെ
മഞ്ഞുതുള്ളികൾ...
ഇലപൊഴിയും മരങ്ങളിൽ
നിന്നിറ്റു വീഴുന്നു ഹിമകണങ്ങൾ
ശാന്തിമന്ത്രമെവിടെയോ
പുകക്കുഴലിൽ കരിപടർന്നു
വിങ്ങുമ്പോഴും
മഞ്ഞുകാലമെന്തേയിങ്ങനെയെന്ന്
തോന്നിപ്പോകുന്നു
കരിയും പുകയും തിങ്ങിയ
പലേ മനസ്സുകളും കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ
ശരശയ്യയൊരുക്കുമ്പോഴും
മനസ്സിലൊരു മഞ്ഞുകാലപൂവ് വിടരുന്നു
അശാന്തിയുടെ കുരുക്കുകൾകരികിൽ
ഹേമന്തകാലപുലരികളിൽ
നെരിപ്പോടുകളിൽ കനലെരിയുമ്പോഴും
മനസ്സിലൊഴുകുന്നു
ഒരു വരിക്കവിതയുടെ
നിറങ്ങളിലലിയാത്ത
മഞ്ഞുതുള്ളികൾ...
മഞ്ഞുകാലക്കുളിർ പോലെ

പ്രണയത്തിനിപ്പോൾ
മഞ്ഞുകാലപ്പുലരിയുടെ
തണുപ്പ്...

രക്തവർണമൊഴുകി
ഭംഗിഹീനമായ കടലാസുകളിൽ
മഞ്ഞുതൂവിയൊഴുകുന്നു ശിശിരം..
ചുവപ്പിനരികിലെപ്പോഴും
പതിയിരിക്കുന്ന
ഒരപകടമുന്നറിയിപ്പുണ്ടാകും
ചുമപ്പും പുതച്ചിറങ്ങിപ്പോയ
ഒരു പ്രണയം നാൽക്കവലയിൽ
വിലകുറഞ്ഞ പ്രദർശനശാലകളിൽ
പാവക്കൂത്ത് നടത്തുകയാണിപ്പോൾ....

നനുത്ത ഹേമന്തത്തിന്റെ ശിഖരങ്ങളിൽ
മഞ്ഞു തൂവിയ കവിതയുടെ
പ്രണയം എന്നെ ചുറ്റുന്നു
മഞ്ഞുകാലക്കുളിർ പോലെ...

Saturday, January 22, 2011

ഒരു മഞ്ഞുകാലച്ചെരിവിൽ

എവിടെതുടങ്ങിയവസാനിപ്പിക്കും
മൂന്നു വർഷങ്ങളുടെ ഭാരം
ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി കടലാസിലാക്കി
തീയിലിട്ടു നോക്കി
കത്തിയിട്ടും കത്തിയിട്ടും തീരാതെ
ഇരുമ്പുകുടങ്ങളിൽ
വീണ്ടും നിറയുന്നവ
അതെവിടെയൊഴുക്കും
കടലിലുപ്പിലലിയാത്തവ
ആത്മാവിന്റെ ഗീതമെഴുതിയ
സ്ത്രീപർവങ്ങളുടെ
വിരൽതുമ്പിലൊതുങ്ങാത്തവ
പുഴയെന്നേ വറ്റി...
വറ്റിയ പുഴയുടെ
മണൽപ്പരപ്പിലിരുന്നാഘോഷിക്കുക
ചിരിയ്ക്കാൻ മറന്നവരുടെ
ചരമഗീതമെഴുതി സന്തോഷിക്കുക
പർവതശിഖരങ്ങളസ്തമയത്തിൽ
ശിശിരമുറയുന്നത് ഭൂമിയിൽ,
ഹേമന്തത്തിന്റെ നനുത്ത
ശിഖരങ്ങളിൽ....
എന്നിട്ടുമൊരു
മഞ്ഞുകാലച്ചെരിവിലിരുന്നെഴുതാനാവുന്നു...
ഘനീഭവിച്ച സായന്തനം സാന്ത്വനമാവുമ്പോൾ
തുടങ്ങിയവസാനിപ്പിക്കാനാവാത്ത
എഴുത്തക്ഷരങ്ങൾ
ഋതുക്കളാവുമ്പോൾ.....

Friday, January 21, 2011

മൂടൽമഞ്ഞുപോലെ

എഴുതുന്നതെന്തിനെന്ന്
ചോദിച്ചേയ്ക്കാം
ചുറ്റുവലയങ്ങളിലെ ലോകം
കൂടാരങ്ങളിൽ കുടിപാർക്കുന്ന
ആരവങ്ങളിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞ്
താഴ്വാരങ്ങളുടെ ചേലാഞ്ചലത്തിൽ
വീണ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ
വിരൽതുമ്പിലൊരു
മുത്തായി മിന്നുമ്പോൾ
എഴുതുന്നതെന്തിനെന്ന് ചോദിച്ചേയ്ക്കാം
പ്രാചീനകൽത്തൂണുകളിൽ
ശിലാരൂപമായ് മാറിയ മൗനം..
ഹേമന്തകാലപൂമരങ്ങൾ
ഭൂമിയുടെ ശിരസ്സിൽ പൂമഴതൂവുമ്പോൾ
നാലതിരുകളിൽ
പകൽക്കിനാവുകളെഴുതിയിട്ട ലോകം
ചോദിച്ചേയ്ക്കാം
എഴുതുന്നതെന്തിനെന്ന്
പ്രഞ്ജയറ്റ നിമിഷങ്ങളുടെ
ആകുലതകൾ ഘനീഭവിച്ച
ശിശിരകാലപുലരികളിൽ
എഴുതാതിരിക്കുന്നതെന്തിനോ
എഴുതുന്നതെന്തിനോ
ചുറ്റുവലയങ്ങളിലെ
ലോകമെന്തിനറിയണം...
ഋതുക്കളൊരു കവചത്തിൽ 
ഭദ്രമായി സൂക്ഷിക്കട്ടെ
നിഗൂഢതകൾ...
മൂടൽമഞ്ഞുപോലെ...
നിഴലനക്കങ്ങളില്ലാതെ

നെല്ലിമരച്ചുവട്ടിൽ
നിഴലനങ്ങിയ ദിനങ്ങളിൽ
ശിശിരമെഴുതിയതെന്തെന്നറിഞ്ഞതേയില്ല
കയ്പും മധുരവുമിറ്റുവീണ
കാവ്യമണ്ഡപങ്ങളിൽ
രുദ്രാക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
വില്വപത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
ഒരിയ്ക്കലെങ്ങോ
വസന്തകാലപ്പൂവുകൾ
വിരിയുന്നതു കണ്ടു...
പിന്നീടെന്നോ
ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നപ്പോഴും
ഇടവഴിയിൽ ഉറവയായൊഴുകിയ
മഴക്കാലത്തിനോർമ്മച്ചെപ്പിൽ
എഴുത്തുമഷി പടരുമ്പോഴും
നിഴലനങ്ങിയ നെല്ലിമരത്തിനരികിൽ
ഗ്രീഷ്മം കരിയിച്ച
ഇലകൾ കണ്ടതേയില്ല
താഴ്വാരങ്ങളിൽ നിന്നാളി
ആരണ്യകത്തിലെത്തിയ
അഗ്നിനാളങ്ങളിൽ
വേനൽമഴപെയ്തനാളിൽ
ദ്വാപരയുഗത്തിന്നോർമ്മച്ചെപ്പിൽ
ഓടക്കുഴലിനരികിൽ
ചന്ദനമരങ്ങൾ പൂക്കുന്നതു കണ്ടു
നീർമാതളങ്ങൾ നിരനിരയായി
നിന്ന പാടങ്ങൾക്കരികിൽ
ആമ്പൽപ്പൂവിറുത്തു നീങ്ങിയ
വേനലവധിയിലൂടെ
മാമ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞ
മെയ്മാസപ്പുലരിയിലൂടെ
ഋതുക്കൾ മാറിയപ്പോൾ
നെല്ലിമരങ്ങൾക്കരികിലെ
നിഴലുകൾ നിശ്ചലമായ ത്രിസന്ധ്യയിൽ
മഞ്ഞുതുള്ളിയിറ്റു വീഴുന്ന
ചെമ്പകമരങ്ങളിൽ
ശിശിരമെഴുതിയതെല്ലാം
മൂടൽമഞ്ഞിനിടയിലൂടെ
കാണാനായി.....
നിഴലനക്കങ്ങളില്ലാതെ....

Thursday, January 20, 2011

മഞ്ഞുതൂവിയൊഴുകുന്ന ഒരു ഋതുവിനരികിൽ


ഘനീഭവിച്ച ശിശിരതണുപ്പിൽ
അയനിക്കിടയിലുയർന്ന
അഗ്നിയിൽ
വിരൽതൊട്ടൊഴുതുന്ന ഭൂമീ
നിന്റെയുള്ളിലെ ശരത്ക്കാലവർണങ്ങളെ
ഗ്രാമഹൃദയസ്വപ്നങ്ങളിൽ ചേർത്തു നെയ്യുക
ഓർമ്മപ്പാടുകളൊഴുകി മാഞ്ഞ
മുത്തുച്ചിപ്പി തേടി
ചക്രവാളത്തിനരികിൽ
ശിശിരകാലമേഘങ്ങളൊഴുകുമ്പോൾ
സ്വർണമുത്തുകൾ പോലെ മിന്നുന്ന
നക്ഷത്രങ്ങൾക്കരികിൽ
മഞ്ഞുതൂവിയൊഴുകുന്ന
ഒരു ഋതുവിനരികിൽ
മൂടൽമഞ്ഞിനരികിൽ
നനുത്ത കുളിരിലുലയുന്ന
സന്ധാവിളക്കിൻ പ്രകാശത്തിൽ
ഹേമന്തമെഴുതി സൂക്ഷിക്കുന്നു
താമരയിലകളിൽ
ഭൂമിയുടെ ചിത്രങ്ങൾ.....
 ഉടഞ്ഞ ചില്ലുകൾക്കിടയിൽ

ഉടഞ്ഞ ചില്ലുകൾക്കിടയിൽ
മനസ്സു തേടി
ഭൂമിയുടെ ഒരു തുണ്ട്
കണ്ണാടിയിലെ
പ്രതിഛായയിൽ
ഒരപരിചിതത്വം....
പലതും കണ്ടുമതിയായ
കണ്ണുകൾ...
കൽമതിൽക്കെട്ടിനരികിൽ
കാലത്തിന്റെ
ഘടികാരസൂചികൾ...
ഉറയുന്ന ഹേമന്തസന്ധ്യയിൽ
മഞ്ഞുതൂവിയൊഴുകിയ
ശിശിരം തേടി
ശംഖുമുഖങ്ങളിൽ
ദിനാന്ത്യങ്ങളുടെ
നിർണയരേഖകൾ..

ഉടഞ്ഞു തീർന്നത്
ലോകമോ, ഗോപുരങ്ങളോ
ചില്ലുകൂടുകളോ?
തൂമഞ്ഞിൻ പൂവുകൾ


ശിശിരശിഖരങ്ങളിൽ
കൂടുകെട്ടിയ നിമിഷങ്ങളിൽ
നിന്നടർന്നുവീണ ഒരു സ്വപ്നം
ചിറകിലൊളിപ്പിച്ച ഹിമകണങ്ങൾ
കറുകനാമ്പുകൾക്കരികിൽ
ആദ്യാക്ഷരമെഴുതിയുണരുമ്പോൾ
തകർന്നടിഞ്ഞ തീരങ്ങളിൽ
വഞ്ചി തുഴഞ്ഞുനീങ്ങി
അയൽദ്വീപിലെ അനശ്ചിതത്വം
അതിരുകളിൽ സമുദ്രസേതുവിന്റെ
സ്മാരകതുമ്പുകളിൽ
ശിലാഫലകങ്ങളിലെഴുതി
സൂക്ഷിക്കാനൊരു കാവ്യം തേടി നടന്നു
ചരിത്രം...
തീരങ്ങളിൽ നിന്നു തീരങ്ങൾ തേടി
ഹേമന്തകാലമേഘങ്ങൾ പറന്നു നീങ്ങിയ
ആകാശത്തിനരികിൽ
ഉപദ്വീപിലെ ഉദ്യാനങ്ങളിലൂടെ
നടന്ന ഭൂമിയുടെ വിരൽതുമ്പിൽ
ശിശിരം നിവേദിച്ചു
തൂമഞ്ഞിൻ പൂവുകൾ
ഹിമകണങ്ങൾ.....

Tuesday, January 18, 2011

ഹിമകണങ്ങൾ വീണ ഭൂമിയുടെ യാത്രാവഴികളിൽ

അശോകപ്പൂമരത്തണലിൽ
പാതിരാപ്പൂ ചൂടി
പാട്ടുപാടിയകന്ന
ധനുമാസത്തോടൊപ്പം
ഇലഞ്ഞിപ്പൂക്കൾ തേടിപ്പോയ
ബാല്യത്തിന്റെ ശീലുകളുമുറങ്ങി
തിരിയുന്ന കല്ലിലുലഞ്ഞ
ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിലൂടെയൊഴുകി മാഞ്ഞു
ഒരു ഋതു വാർമുടിക്കെട്ടിലണിഞ്ഞ
കുടമുല്ലപ്പൂവുകൾ...
നിഴൽപ്പാടുകളിൽ ശിശിരം തൂവി
മഞ്ഞുതുള്ളികൾ..
ദർഭനാമ്പിലൂടെയൊഴുകീ
പുണ്യാഹതീർഥം...
അതിരുകളിൽ ഭൂമിയുലയുന്നു
ഇടനാഴികൾക്കരികിൽ
ഘടികാരസൂചിയുടെ മന്ത്രസ്വനം..
മൗനത്തിന്റെ മുറിവിൽ
നിന്നൊഴുകിയ നീർച്ചാലുകളുറഞ്ഞ
മഞ്ഞുകാലത്തിനരികിൽ
ഇലപൊഴിയും ഓർമ്മകൾക്കരികിൽ
പ്രഭാതത്തിന്റെ കൽവിളക്കുകൾക്കരികിൽ
സ്മാരകശിലകളിലടിക്കുറിപ്പെഴുതി
കാലം നടന്ന വഴിയിൽ
ശിശിരവുമെഴുതിയിട്ടു
ഒരനുസ്മരണം
ഹിമകണങ്ങൾ വീണ ഭൂമിയുടെ
യാത്രാവഴികളിൽ.....
ഒരു ഹേമന്തസന്ധ്യയിൽ


 തീരങ്ങളിൽ വന്നടിയും
മണൽത്തരികളെണ്ണിയിരുന്ന
ഹിമബിന്ദുക്കളെ തൊട്ടുണർന്ന
കളി വിളക്കിനരികിൽ
കഥകളി കാണാനിരുന്നു
ഹേമന്തസന്ധ്യ.....
യുഗാന്ത്യങ്ങളിലൊഴുകിയ
കടൽ പോലെയുയർന്ന
തിരശ്ശീലയ്ക്കരികിൽ
ജന്മസുകൃതങ്ങൾ
കൈമുദ്രയിലുയിർക്കൊണ്ടു....
മനയോലയരഞ്ഞ കൽതുണ്ടുകൾക്കരികിൽ
കാലം  ഇമയനക്കാതെ കാവലിരുന്നു
രാവ് നടന്നു നീങ്ങിയ ഗോപുരവാതിൽക്കൽ
കഥയറിയാതെയുറങ്ങി
ശിലയിലലിഞ്ഞ മൗനം
ഉറഞ്ഞ നിലാവിന്റെ ചില്ലയിൽ
മിഴി തുറക്കാനാവാതെ തളർന്നുറങ്ങി
നക്ഷത്രങ്ങൾ
ചില്ലുകൂടുകളിൽ വെളിച്ചവുമായ് വന്ന
ശരറാന്തലുകൾക്കരികിലൂടെ
പതിനാലുലോകവും കടന്നൊരു രഥമോടി
കഥയ്ക്കുളിലെ കഥ തേടി
കഥകളിമുദ്ര തേടി
ആൽത്തറയിൽ
സ്വർണം പോലെ മിന്നിയ
ഓട്ടുവിളക്കുകൾക്കരികിൽ
ഹേമന്തമിരുന്നു....