ഒരിയ്ക്കലെങ്ങോ

ഒരിയ്ക്കലെങ്ങോ
ഗ്രാമം പണിതീർത്ത
മൺകുടിലുകളിൽ മങ്ങിക്കത്തിയ
ചിമ്മിനിവിളക്കുകൾക്കരികിൽ
മിഴിനീരൊഴുക്കിയിരുന്നു
ദരിദ്രസങ്കടങ്ങൾ
അന്നും വൈദ്യതിദീപങ്ങളുടെ
മഹനീയാലങ്കരങ്ങളിൽ
നഗരമാഹ്ളാദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു
ഇടയിലെവിടെയൊ
പകച്ചുനിന്നോരക്ഷരങ്ങൾ
ഗ്രാമദൈന്യത്തിനെ കൈവിരലാൽ
തൊട്ടറിഞ്ഞു
മുനയൊടിഞ്ഞ പേനതുമ്പിലൊഴുകി
മുറിവുകളിലെ രുധിരം
പിന്നെയെവിടെയോ യാത്രപോയ
നിമിഷങ്ങൾ മഞ്ഞുമലയിലുറഞ്ഞപ്പോൾ
മറന്നുവച്ച നിലവറയിലെ
പഴയോലക്കെട്ടിലെ
പുരാണങ്ങളിലൂടെ നടന്നു ഗ്രാമം
അപ്പോഴേയ്ക്കും ഗ്രാമപാതയിലും
വൈദ്യുതിയെത്തിയിരുന്നു
കുളിച്ചിറൻചൂടിയെത്തും പുലരിയിൽ
അക്ഷരങ്ങൾക്കരികിൽ നിന്നും
ചിമ്മിനിവിളക്കിൻ പുകയുമകന്നിരുന്നു..
നെൽപ്പാടത്തിനരികിലൂടെ
പവിഴമല്ലിപ്പൂവുകളിൽ
മഞ്ഞുതൂവിയ ശിശിരം
നടന്നു നീങ്ങിയ വഴിയിൽ
ഗ്രാമം അകിലും ചന്ദനക്കൂട്ടും
സുഗന്ധപാത്രങ്ങളിലേറ്റി
വീണ്ടും വിരൽതുമ്പിലൊരു
വിസ്മയതുണ്ടായുണർന്നു....

കടവിനപ്പുറമുള്ള ഗ്രാമത്തിലേയ്ക്കുള്ളവഴി
കടവിനപ്പുറമുള്ള
ഗ്രാമത്തിലേയ്ക്കുള്ളവഴി
മണ്ണിടിഞ്ഞാകെയലങ്കോലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
ആൽമരത്തണലിനരികിലൂടെ
പണ്ടെങ്ങോ കടവേറിപോയ
ഒരു കനവിന്റെ നേർത്തഹൃദ്സ്പന്ദനം
നക്ഷത്രമിഴിയിലേറി
ആകാശത്തേയ്ക്കു പോയി
അതിലാകെയുണ്ടായിരുന്നതൊരു
വരിക്കവിത..
കാലമതിനെയാകെ കീറിമുറിച്ചളന്നുതൂക്കി
മെതിയടിയിലേറ്റിയൊരബദ്ധസങ്കല്പങ്ങളുടെ
നിമിഷവേഗമാക്കി മായ്ക്കുമ്പോൾ
രുദ്രാക്ഷം തിരിച്ചിരുന്ന ത്രിസന്ധ്യയുടെ
മന്ത്രാക്ഷരങ്ങളെയുണർത്താൻ
കടവിന്റെയൊരരികിൽ
മൺചിരാതുകളിൽ
സസന്ധ്യാവിളക്കേറ്റിനിന്നു മനസ്സ്
കടവിനരികിൽ
കടലിന്റെസ്പന്ദനതാളത്തിലേയ്ക്കൊരു
കടത്തുവഞ്ചിയ്ക്കായ് കാത്തിരുന്നുമനസ്സ്.....

പ്രശാന്തമായ ഒരിടമെന്നാൽ

പ്രശാന്തമായ ഒരിടമെന്നാൽ
വീണയുടെ നാദമെന്നു
തോന്നിതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
പിന്നീടുള്ളതിനെല്ലാം
ഒരുപ്പുറപ്പില്ലായ്മയനുഭവപ്പെടുന്നു
വഴിയോരത്തെവിടെയോപകച്ചോടും
വിധിയൊരാൾരൂപനിഴലായ്
അടുത്തൊരു വൃക്ഷശിഖരത്തിനിടയിൽ
പതിയിരുന്നീറൻ സന്ധ്യയുടെ
മന്ത്രങ്ങളെയപഹരിക്കുന്നു
ജപമാലയിലൊഴുകിനിറയുന്നു
നിസംഗമായൊരുണർവ്
സോപാനപ്പടിയിലിരുന്നാരോ
ചൊല്ലും പുരാണങ്ങളിൽ
യുഗങ്ങളുടെ തിരനോട്ടം
പ്രശാന്തിയുടെ പുസ്തകങ്ങളിലാർക്കും
വേണ്ടാത്ത നാലുവരിപ്പിശകുകൾ വായനശാലയിലിരുന്നൂറ്റിയെടുത്ത
കയ്പുനീരിലിത്തിരി മധുരക്കരിമ്പിൻ
നീരുപോലുണരും സ്വരങ്ങളെയിട്ട്
മനനം ചെയ്യും മനസ്സിന്റെയുള്ളിൽ
നേർത്തില്ലാതെയാവുന്നു ലോകം
ഇടവഴിയിലിടറിവീഴും
നിഴലുകളെ മായിക്കും സന്ധ്യയുടെ
ചെപ്പിലെ നക്ഷത്രങ്ങളായ്
മാറിയ കുറെയേറെ സ്വരങ്ങളുണരും
കടൽത്തീരത്തിരിക്കുമ്പോൾ
അശാന്തിയുടെ പുസ്തകത്താളുകളൊഴുകി
മായുന്നതു കണ്ടു.....

ഋതുക്കളുടെ ഊഞ്ഞാൽപ്പടിയിൽ

ഋതുക്കളുടെ പൂമരക്കൊമ്പിലെയൂഞ്ഞാൽ
പടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി നടന്ന വഴിയിലെന്തേ
കൽച്ചീളുകളെന്നാലോചിച്ചിരുന്നു
പിന്നെയറിയാനായി
പൂക്കാലങ്ങളെ പടകൂട്ടിയോടിക്കുന്നവരും
പകലിനു ചരമഗീതമെഴുതി
ചിതയിലേറ്റുന്നവരും
പ്രദക്ഷിണവഴിയിലെത്തി
ഭൂമിയോടു രംഗമൊഴിഞ്ഞുപോവൂ
എന്നുപറയുന്നവരുമെല്ലാം
ചേർന്നതാണീലോകമെന്ന്
മരണത്തിന്റെ ഗന്ധമുറങ്ങിയ
ഒരു മഞ്ഞുകാലത്തിൽ കേട്ടു
അറിയാതിരുന്ന കഥകൾ
കഥകൾക്കനുബന്ധമെഴുതി
നിമിഷസൂചികളിലൂടെ
കാലം നടന്നു....
പിന്നീടൊരു വേനൽതീരത്തിൽ
മരുന്നുരച്ച കല്ലിൻ തരിയിലെരിഞ്ഞ്
മുഖം നഷ്ടമായ മൗനം
വീണ്ടും പടയേറ്റിയോടിയ
കടൽത്തീരത്തിലുടയാത്തൊരു
ശംഖിൽ നിന്നണർന്നുവന്നു ഭൂമി
ആരവങ്ങളിൽ നിന്നകന്ന്
ഋതുക്കളുടെ പൂമരക്കൊമ്പിൽ
വീണ്ടുമൊരൂഞ്ഞാൽകെട്ടി
ഭൂമിയുടെയരികിൽ ഞാനുമിരുന്നു...

മഴതുള്ളിക്കവിതകൾ

ഇരുണ്ടുലഞ്ഞൊരു മഴക്കാടുകളിൽ
മഴയെതേടി നടന്നിരുന്നു ബാല്യം
തുള്ളിതുള്ളിയായൊഴുകിയ മഴയെ
കൈയിലാക്കി ചന്നം പിന്നം പെയ്യും
മഴയുടെ പടിവാതിലിലേറി
പിന്നെയും തോരാത്ത
മഴയ്ക്കരികിലൊരു മഴവിൽപ്പൂകവിത
വിരിയാനെത്രനാൾ  കാത്തിരുന്നു
ആകാശത്തിന്റെ നേരിയ
ജാലകവിരിയ്ക്കുള്ളിൽ
മൂടിയ മേഘക്കെട്ടിനുള്ളിൽ
മങ്ങിയ വിളക്കുമായ്
നക്ഷത്രങ്ങളുറങ്ങിയ
വർഷകാലവും കടന്ന്
ശരത്ക്കാലമൊരുണർവുമായെത്തിയ നാൾ
പാതയോരത്തെവിടെയോ
പകൽക്കിനാവുകൾ
നിഴൽപ്പാടിലുലഞ്ഞുവീഴുന്നതുകണ്ടു
പിന്നെയെന്നോ വഴിയോരത്തെ
വാകമരങ്ങളിൽ തണുത്തുറഞ്ഞ
ശിശിരം കൂടുകെട്ടിപ്പാർത്തു
ഇലപൊഴിയും കാലവും കടന്ന്
അതിനരികിലെഴുതിതീർക്കാനാവാഞ്ഞ
ഉപാഖ്യാനങ്ങളെയൊരൂഷരകാലം
തീയിട്ടു കരിയിച്ചു
അന്നുവീണ്ടുമുറക്കമുണർന്നെഴുനേറ്റു
മനസ്സിലെ മഴക്കാടുകളിൽ
പെയ്ത മഴതുള്ളിക്കവിതകൾ.....

കാണാക്കാഴ്ച്ചയുടെയവസാനയദ്ധ്യായം
കാണാത്തതെന്തിനെയോ
തേടി നടന്നുനീങ്ങിയ
ഋതുക്കളുടെ ചിത്രതേരിലിരുന്നു കണ്ടു
ലോകത്തിന്റെ തുലനവിന്യാസം
അതിനരികിൽ മുഖചിത്രങ്ങളും
മുഖപടങ്ങളും
മിഴിയെയത്ഭുതപ്പെടുത്തും
സൂചിസ്തംഭങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു
ശരത്ക്കാലസന്ധ്യയിൽ
ഭൂവർണങ്ങൾ തേടിനടന്ന
കടലോരങ്ങളിൽ
അസ്തമയത്തോടൊപ്പം
കത്തിവീണ
അനേകം സൂര്യകിരണങ്ങളിൽ
കാലം മഷിമുക്കിയെഴുതിയ
കടലാസുതാളുകളുമുണ്ടായിരുന്നു
മഞ്ഞുറയും ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾക്കരികിൽ  
നിശബ്ദതയുടെ നെടുവീർപ്പുകളെ കടന്ന്
വീണ്ടും മൗനം മുഖപടമണിഞ്ഞെത്തിയ
അരങ്ങിനൊരരികിൽ നിമിഷങ്ങൾ
കാവലിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
സ്തൂപങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കാണാനായ
ആകാശനക്ഷത്രങ്ങളെ പൂർണമായ് മായ്ക്കാൻ
മേഘങ്ങൾക്കാവാഞ്ഞതിനാൽ
സന്ധ്യാവിളക്കിലേയ്ക്കിത്തിരി
പ്രകാശം വന്നുവീണു
ഉലച്ചുടച്ചുലയിലെയുമിത്തീയിലിട്ട സത്യം
ഭൂമിയുടെ പ്രദിക്ഷണവഴിയിൽ
നക്ഷത്രവിളക്കുകളെ തെളിയിച്ച്
ചൈത്രരഥമേറി വീണ്ടുമുണർന്നുവന്നപ്പോൾ
കാണാക്കാഴ്ച്ചയുടെയവസാനയദ്ധ്യായമെഴുതി
ഋതുക്കൾ പുസ്തകമടച്ചുവച്ചു.....

നക്ഷത്രമിഴിയിലുണരും കവിതകൾ

ഒരുവേനലവധിയുടെ
മാമ്പൂക്കളുമായ്
ബാല്യം നടന്നവഴിയാകെ
മാറിയിരിക്കുന്നു
ടാർ തൂവിയാകെയിരുണ്ടതിലൂടെ
പുകതുപ്പിയോടുന്നു പുതുമ
ഒരിയ്ക്കലെങ്ങോ
നിറഞ്ഞൊഴുകി
പിന്നെയൊരു വേനലിൽ
വറ്റിയോരാറ്റിറമ്പിൽ,
കൊഴിഞ്ഞ കൈതപ്പൂവുകൾക്കരികിൽ
നിമിഷങ്ങളാൽ മെടഞ്ഞ 
കനലാളും വേനൽക്കാലക്കൂടകളുമായ്
നടന്നു നീങ്ങുന്നു കാലം....
മദ്ധ്യാഹ്നത്തിന്റെപാതയോരത്തിലൂടെ
നടക്കാനാവാതെ മിഴിപൂട്ടിയുറങ്ങുന്നു
നാലുമണിപ്പൂവുകൾ..
വേനൽമഴത്തുള്ളികൾ പോലെ
സായന്തനത്തിന്റെ
നനുത്ത സ്പർശത്തിൽ
വിരലുകളിലുണരുന്നു
സന്ധ്യാവിളക്കുകൾ
പ്രകാശത്തിനുമൊരു ഭംഗി
നക്ഷത്രമിഴിയിലുണരും
കവിതകൾ പോലെ....

ഒരിയ്ക്കലൊരിടവഴിയിൽ

ഒരിയ്ക്കലൊരിടവഴിയിൽ
മഴക്കാലത്തുണർന്ന
നീരുറവയിലൂടെയുണങ്ങിയ
കരിയിലകളും, മൺതരികളും
നെൽപ്പാടത്തിനരികിലൂടെ
എവിടേയ്ക്കോ ഒഴുകിപ്പോയി
തൂത്തുവെടിപ്പാക്കിയ
പടിപ്പുരയ്ക്കരികിലൂടെ
പന്തിരുകുലമോടി
അതിൽ മലയിൽനിന്ന്
കല്ലെറിയുമൊരു ഭ്രാന്തനെയും കണ്ടു
വിപരീതങ്ങളുടെ വിലങ്ങിൽ
വീണ വൈദ്യുതസ്ഫുലിംഗങ്ങളിൽ
കത്തിക്കരിഞ്ഞു ചാരമായ
ഒരു യുഗത്തിനരികിൽ
അനന്തകാലത്തിന്റെ
ആത്മഗതവുമായ്
ടോക്കിയോനഗരം
ശോകമടക്കി നിന്നു..
ഒരതിരിലിരുന്നാരോ
പാലങ്ങളിൽ ഗന്ധകപ്പുകയേറ്റി
വിസ്ഫോടനങ്ങളിൽ
വീണുപോയ മണ്ണിന്റെ
മറുവശത്തൊരു കടൽ
ചക്രവാളത്തിലേയ്ക്കൊഴുകി...

ആകാശവാതിലിനരികിലായിരുന്നതിനാൽ

ഇടവേളയിലെന്നോ
തൂത്തുമായ്ച്ച നിഴൽപ്പാടിലിത്തിരികൂടി
കരിമഷിയൊഴുക്കിയിന്നലെയും
വന്നിരുന്നു ഒരു കടലാസുതുണ്ട്
അതെന്തിനുവരുന്നുവെന്നറിയാനിന്നൊരു
നിമിഷം പോലുമാവശ്യമില്ലാതായിരിക്കുന്നു
ചിലരൊക്കെ സഹായിച്ചുവെന്നവകാശപ്പെടുന്നുമുണ്ട്
സഹായത്തേയ്ക്കാളേറെയുപദ്രവമായ
അവകാശവാദങ്ങളുടെ ഗണനപ്പട്ടിക
പോയൊരു വാരാന്ത്യത്തിലാണെന്നുതോന്നുന്നു
കാലം ഘടികാരസൂചികളാലൊരു
കുറ്റസമ്മതമെഴുതി
അതിനരികിലൊരു
ന്യായവാദചീട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു
ഒഴുകിപ്പോയ മനശ്ശാന്തിയുടെ
രുധിരത്തിനരികിലതുവീണുരുകി
ആകാശവാതിലിനരികിലായിരുന്നതിനാൽ
ഉരുകാതെ സൂക്ഷിക്കാനായി മനസ്സിനെ

നക്ഷത്രപ്പൂക്കാലം

ഒരു ചുമരെഴുത്തിനപ്പുറമുള്ള
ചതുരക്കളമോ ലോകമെന്നാലോചിച്ച്
കുറെനാളുകളൊഴുകി മാഞ്ഞു
അതിലൂടെ നേർത്ത പട്ടുചുറ്റി
വസന്തവും,
അഗ്നിപർവതാഗ്നി സൂക്ഷിക്കും
മനസ്സുകൾക്കരികിലൂടെ
വർഷകാലവും പിന്നെയൊരു
ശരത്ക്കാലസായാഹ്നവും
മാഞ്ഞുപോയി
എഴുതിമഷിയുണങ്ങി ചുരുങ്ങിയ
കടലാസുതാളുകളിലൊഴുകിപ്പോയി
ഒരു ചരിത്രരേഖ..
മറയിട്ട മൂടൽമഞ്ഞിനരികിലിരുന്ന്
ചുമരെഴുത്തുകളെ തൂത്തുമായ്ച്ചവിടെ
ചെമ്പകപ്പൂനിറത്തിലൊരു
വിരിയിട്ട് ഞാനുമെഴുതി
ജാലകവാതിലിനരികിൽ
മൺവിളക്കുമായ് സന്ധ്യയെത്തിയപ്പോൾ
ആകാശത്തിൽ
നക്ഷത്രപ്പൂക്കാലമായിരുന്നു....