Sunday, May 8, 2011

സ്മൃതിവിസ്മൃതികൾ

എഴുതിമുറിപ്പെട്ടവാക്കുകൾക്കിടയിൽ
ഞാനൊളിച്ചുവച്ചു കടൽചിപ്പികൾ
പിന്നെയാരുമറിയാതൊരുപകലുറങ്ങുംനേരം കടൽകടന്നുനടന്നൊരുസന്ധ്യതൻ ചിമിഴിലായ്
തപസ്സിലാണ്ടു ചന്ദ്രായനങ്ങൾ
യന്ത്രചെപ്പിലുടഞ്ഞു ത്രിനേത്രങ്ങൾ
മുറിഞ്ഞു ഹൃദതാളങ്ങൾ
ഉറയും ശൈത്യത്തിന്റെ ഗുഹയിൽ
നിന്നും കാലം നടന്നു
കിളിക്കൂടിൻ മെടഞ്ഞവേരിന്നുള്ളിലുടക്കി
കിടന്നന്ത്യമൊഴിപോലൊരു തൂവൽ
മഷിയിൽ മുക്കിതേച്ച ചുമരിന്നരികിലെ
കരിഞ്ഞമുറിപ്പാടിലുറങ്ങി ദു:സ്വപ്നങ്ങൾ
പിന്നെയും തീരാത്തൊരു ജന്മസങ്കടങ്ങളെ
നിർണ്ണയരേഖയ്ക്കുള്ളിലൊതുക്കീ തുലാസുകൾ
ഉടഞ്ഞ പാൽക്കുടങ്ങൾക്കരികിൽനിന്നും
വെണ്ണകവർന്നുനടന്നുപോയ് മേഘമോഹങ്ങൾ
മുളംകാടുകൾ പാടി ശരത്ക്കാലരാഗങ്ങൾ
പടിവാതിലിനരികിലായിരുന്നു നാരായങ്ങൾ
മൊഴികൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുമൊഴുകീപെരുംകടൽ
തിരകൾക്കുള്ളിൽ പൂത്തു ദിഗന്തമുറിവുകൾ
നിറയും വേദപാഠമിഴിവിൽപോലും മെഴുതിരികൾ
വയ്ക്കാത്തവരെഴുതീ സദ്ചിന്തകൾ
മുറിഞ്ഞുതുടങ്ങിയപകലിനരികിലായ്
തിരഞ്ഞു ഋഷൗഘങ്ങൾ സൂര്യനെ
മുഖം മറച്ചുറങ്ങാനൊരുങ്ങുന്ന
വിശ്വസാക്ഷിയെ
പിന്നെയൊരിക്കൽ കൂടി കണ്ടു പ്രളയം! പ്രപഞ്ചത്തെയൊതുക്കിയുറക്കിയ
തിരയേറ്റങ്ങൾ; യുഗമൊഴുക്കിക്കളഞ്ഞൊരു
കാലദൈന്യങ്ങൾ
ഭൂമിയൊഴുക്കിക്കളഞ്ഞൊരു ദ്വീപചിഹ്നങ്ങൾ
പിന്നെയേറിയും കുറഞ്ഞുമാപുസ്തകതാളിൽനിന്നും
കൂടെവന്നിരുന്നൊരു കുരുന്നുസ്വപ്നങ്ങളും
കാലമെത്രയോ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും
കടൽശംഖിലാരുമേയറിയാതെയുറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു...

Saturday, May 7, 2011

സ്മൃതിവിസ്മൃതികൾ

എഴുത്തോലകൾതേടിയലഞ്ഞു പുരാവൃത്തം
എഴുത്തക്ഷരങ്ങളിലുണർന്നു പുരാവരം
ഒരു ധാന്യാകാരത്തിലറിയാതൊതുങ്ങിയ
കതിരിൻകൺകോണിലെ
നീർപോലെയരികിലെ തുടിയിൽതുള്ളും
രുദ്രസങ്കടകൈലാസങ്ങളൊരുനാൾ
കയറിയ ഹൃദ്താളലയം പോലെ
മനനംചെയ്യും മനുസ്മൃതിയിൽ നിന്നും
ശൂന്യവദനം മറച്ചൊരു സത്യമുജ്ജന്മം പോലെ
ഒരു കൽപ്പെട്ടിയ്ക്കുള്ളിലുണക്കി സൂക്ഷിക്കാമീ സുഗന്ധമൊഴുക്കുന്ന ചെമ്പകമലരിനെ..
തുടക്കം തെറ്റി കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ മറന്നൊരു
മഴയ്ക്കെന്തിനായൊരു മാമലഛത്രം
പെയ്തുപെയ്തുതീരട്ടെ മുകിലിന്ദ്രഗർവത്തിൽ
ധനുർവിദ്യയിൽ ഗാണ്ഡീവങ്ങളസ്ത്രങ്ങൾ
തൊടുക്കട്ടെ
ഏകലവ്യന്മാർ വിരലേകട്ടെ ഗുരുഗുലമാകവെ
ശിരസ്സുകൾ താഴ്ത്തിനിൽക്കട്ടെ
രുദ്രസങ്കല്പമനിഷ്ടത്തിനഗ്നിയായൊഴുകട്ടെ.
ഗർവിത ദുർവാസങ്ങൾ പാരിജാതത്തിൻവേരിൽ
ദൈന്യങ്ങളൊന്നായ് കോരിയൊഴിച്ചുമറയട്ടെ
സമുദ്രമുലയട്ടെ തീർഥപാത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പട്ടെയമൃതം
ശരത്ക്കാലനിറങ്ങൾ ചേർത്തു
ഭൂമിയെഴുതാനിരിക്കട്ടെ
മനസ്സിൽ കല്പാന്തങ്ങൾ
കാവലായിരിക്കട്ടെ...
ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങൾ

ധരിത്രീ
നിനക്കെന്റെ മിഴിയിലുണരാം
പൊൻ വിളക്ക് തെളിയ്ക്കാം ഞാൻ
നിനക്കായ്; മറക്കേണ്ട
നിഴൽക്കാടരികിലെ മുകിലിൻ തുമ്പിൽ
വീണ്ടുമുണരാമായുഷ്ക്കാലദൈന്യങ്ങൾ
പുകൾപെറ്റ കോലകങ്ങളിൽ പൂക്കാം
ദീപസ്തംഭങ്ങൾ
പക്ഷെ നമുക്കീചെറുവല്ലിക്കുടിലിൽ പാർക്കാം
മഴയൊഴുകും കടലിന്റെ ശംഖുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നും
പ്രണവം നുകരാമീ മുനമ്പിൽ തപം ചെയ്യും
ഭയരാഹിത്യത്തിനെവിരലിൽ ചേർക്കാം
നേർത്തകുളിരിൽ ചന്ദനത്തെയണിയാം
വൈശാഖത്തെയെടുക്കാം കൈകുമ്പിളിൽ
നിറയ്ക്കാം വെൺപൂക്കളെ.
അരികിലതിരുകൾ ഭേദിച്ചുനീങ്ങും
തീവ്രഗതികൾ മറക്കാമെൻ മനസ്സിൻ
പ്രദക്ഷിണവഴിയിൽ പദം വച്ചുനടക്കാം
സൗരയൂഥവഴികൾ വേണ്ട
നിനക്കൊരുങ്ങാനൊഴുകാനെൻ
ക്ഷീരസാഗരം തരാം
അരയാലിലതുമ്പിലാടുന്ന ഹൃദ്പദ്മത്തിലുറങ്ങാം
പിന്നെ ശംഖാലുണർത്താം നിന്നെ ഞാനെൻ
വിരൽതുമ്പിലെ നേർത്തശ്രുതിയായ് മാറ്റാം
പിന്നെ ഗിരിപർവത്തിൽനിന്നുമൊഴുകും
മൗനത്തിന്റെയിരുളിൽ മായും നിലാപ്പക്ഷിയെ
കാട്ടിത്തരാം
ഉഷസ്സുപൂക്കുന്നേരമശോകതണലിലെൻ
ജപമാലയിൽ നിന്നെയെടുത്തുസൂക്ഷിക്കാം ഞാൻ
തിരിയാമവിടെയെൻ ഹൃദയം പോലെ
യുഗമൊടുങ്ങും നേരം നമുക്കൊളിയ്ക്കാം
ശംഖിന്നുള്ളിൽ....
സ്നേഹിച്ചുതീർന്നവർ

സ്നേഹിച്ചുതീർന്നവർ നമ്മൾ ശിലായുഗ
വേഗത്തിൽ നിന്നും നടന്നകന്നോർ
സ്നേഹിച്ചുതീർന്നവർ നമ്മൾ പുരാതന
രൂപങ്ങളിൽ മങ്ങി മാഞ്ഞകന്നോർ
കാലം കടഞ്ഞ പാലാഴിയിൽ നീന്തിയ
ഹാലാഹലം കൈയിലേറ്റി നുകർന്നവർ
വേദം പകുത്തു വേദാർഥത്തിനുള്ളിലെ
സാമങ്ങളെല്ലാം ചിതത്തീയിലാക്കിയോർ
തത്വങ്ങളെല്ലാമുടച്ചൊരു കൽശിലാ
തല്പത്തിലാക്കി പകർന്നു നടന്നവർ
അക്ഷതമിട്ട് മറന്ന മന്ത്രങ്ങളിൽ
അക്ഷരതെറ്റുകൾ കൂട്ടിപ്പെരുക്കിയോർ
കണ്ടാലുമൊന്നുമറിയാത്തവർ മിഴി
തുമ്പിലൊരിത്തിരി ദൈന്യമില്ലാത്തവർ
സ്നേഹത്തയൊന്നായ് തുലാഭാരത്രാസിന്റെ
സൂചികൾക്കുള്ളിലളക്കാൻ തുനിഞ്ഞവർ
സ്നേഹിച്ചു തീർന്നവർ സ്നേഹക്കുരുക്കിന്റെ
ഭാരം ചുമന്നു തളർന്നവർ
വെൺമേഘ മാർഗത്തിലെന്നും
പിതൃക്കടമേറ്റിയോർ
കോലം വരച്ചു തെയ്യങ്ങളെ പോറ്റിയാ
കോലായിലെന്നും പകച്ചിരുന്നോർ
ധ്വജമേറി പുരുഷാർഥ ചിഹ്നങ്ങളിൽ
പണതൂക്കങ്ങളേറ്റി പഴിചാരിയോർ
പിന്നിലെന്നും നടന്ന നിഴലുകളെ
ഭയന്നൊന്നുമെഴുതാതൊടുങ്ങിയോർ
മങ്ങിയോർ
സ്നേഹിച്ചു തീർന്നവർ നീർമഴതുള്ളിയിൽ
സ്നേഹവുമെന്നേയൊഴുക്കിക്കളഞ്ഞവർ...

Friday, May 6, 2011

സ്മൃതിവിസ്മൃതികൾ

ഒരിയ്ക്കലൊരിക്കലെന്നെഴുതി-
സ്ഫുടംചെയ്ത മനസ്സിൽ
വൈശാഖത്തിൻ തളിർചില്ലയിൽ
പിന്നെയരികിൽ തഥാഗതതത്വങ്ങളെഴുതിയ
പഴയനൂറ്റാണ്ടിന്റെ സങ്കീർണ്ണനേത്രങ്ങളിൽ
പടരും വടവൃക്ഷശാഖകൾക്കുള്ളിൽ
തേടിയലയാം വിധിപത്രരേഖകൾ,
മറക്കേണ്ട ഗിരിപർവങ്ങൾ,  മൂടുപടത്തിലിടറിയ
നിർണയതുലാസുകൾ, മുഖം
മറച്ചു മറഞ്ഞൊരു ധ്വജസ്തംഭങ്ങൾ
സന്ധ്യ മിഴിയിലുറക്കിയ സങ്കടചിമിഴുകൾ,
തുളസിപൂക്കൾ, തുലാമഴയിലൊതുങ്ങാതെ
തുളുമ്പിതേങ്ങും തുടർക്കഥതൻ വ്യസനങ്ങൾ
ഉടഞ്ഞതകർന്നൊരു മൺകുടമതിൽ
നിന്നുമൊഴുകിപ്പരന്നൊരു ഗംഗയെ
ചിറകെട്ടിയൊതുക്കാൻ മോഹിച്ചൊരു
രാജചിഹ്നങ്ങൾ
പടയൊരുക്കി പടിഞ്ഞാറിൻ പ്രാഭവമതിൽ
കൂടികുരുക്കിട്ടൊതുക്കിയ ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ
നിലാപ്പാലകൾ പൂക്കും പുഴയോരങ്ങൾ
ഹൃദയത്തിൽ സാധകം ചെയ്യും
പുണ്യപൂർവികനിയോഗങ്ങൾ...
ഇവിടെയിനിയെന്ത് മറക്കാൻ
വിരൽതുമ്പിലുണരും തുമ്പപ്പൂക്കൾ
മൃദുവായ് ചോദിക്കുന്നു
ശംഖിൽ നിന്നുണരുന്നു കടലാക്കടലിന്റെ
സ്പന്ദനലയങ്ങളെ മറക്കാനാവില്ലല്ലോ..
 ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങൾ


ഋതുക്കൾ
ഋണം നേദിച്ചൊഴിഞ്ഞ
പൊൻതാലത്തിലൊരുക്കാമിനിയൊരു
വൈശാഖമാല്യം, നീണ്ട വഴിയിൽ
തിടമ്പേറ്റിനിന്നവർ പോയി
വെൺചാമരങ്ങൾക്കരികിലെ
പ്രഭയും മാഞ്ഞു, തിരിയെടുത്തു
വിളക്കുകൾ കെടുത്തി രാത്രി
പിന്നെയുറങ്ങി
പഴയൊരുപകതന്നിരുളുമായ്
വീണമീട്ടുവാൻ വിരൽ മോഹിച്ചു
പക്ഷെ സ്വരസ്ഥാനങ്ങളെവിടെയോ
കാൽതെറ്റിവീണു, പൊരുൾ തേടിയ
മനസ്സിന്റെ മൺചിരാതുകൾക്കുള്ളിൽ
കാലമിറ്റിച്ചു മഷിതുള്ളികൾ
മറയിട്ട മേഘമാർഗത്തിൽ കണ്ടു
വ്യോമസ്വപ്നങ്ങൾ
ശൈത്യക്കൂടുകൾ താണ്ടി
കൃഷ്ണപക്ഷങ്ങൾ കടന്നെത്ര കാതങ്ങൾ
നടന്നൊരാസമുദ്രസന്ധ്യയ്ക്കുള്ളിൽ
ഉടഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ തൻ മൺതരികളെ
ചേർത്തുപണിയാമിനിയൊരു
കളിവീടതിൽ പുല്ലാൽ മെടഞ്ഞൊരുക്കാമൊരു
നിലാപ്പക്ഷിയെ
പിന്നെയനന്യമൊരുദക്ഷിണാന്ത്യത്തിനൊടുവിലെ
ഉലഞ്ഞ ചിതകളിൽ ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ തൂവി
പണിയാം പ്രശാന്തിതൻ
ശാന്തിഘട്ടങ്ങൾ
മറക്കുടയാൽ മറയ്ക്കാമീ
ചന്ദനമരങ്ങളെ....

Thursday, May 5, 2011

സ്മൃതിവിസ്മൃതികൾ

ഇവിടെസ്വർഗമെന്നെഴുതിനീങ്ങും
മേഘമിഴിയിൽ കാണുന്നു ഞാൻ ശൂന്യദു:ഖത്തെ,
പെയ്തുതീരാതെ പുകഞ്ഞൊരു മഴയെ,
പാതിദൂരമൊഴുകിമറഞ്ഞൊരു പുഴയെ,
പുണ്യാഹത്തിൽ
പൂണുനൂൽച്ചരടിലായൊതുക്കിയുറക്കിയ
വേദഗർവിനെ,
നേർത്തപുലരിവിളക്കിനെക്കെടുത്തുമാദിത്യനെ,
ഉലയിൽ സ്വർണതരികടയും കാലത്തിനെയുയിരിൽ
തുടികൊട്ടും സോപാനവാദ്യങ്ങളെ,
വ്യോമസ്വപ്നത്തെമിഴിക്കുള്ളലേയ്ക്കെടുക്കുന്ന
ദ്യോതകങ്ങളെ, പിന്നെ വിളക്കിൽപൂക്കും
മഹാജ്യോതിയെ പ്രകാശത്തിനുത്ഭവസ്ഥാനങ്ങളെ,
സന്ധ്യതൻ സങ്കീർത്തനമന്ത്രത്തെ,
രുദ്രാക്ഷങ്ങളെണ്ണുന്ന ജപമൂലമധ്യസ്തസ്ഥാനങ്ങളെ,
രുദ്രപാദങ്ങൾതേടിയോടുന്ന സത്യത്തിനെ,
ഭദ്രസ്വപ്നങ്ങൾ തേടിയൊഴുകും യമുനയെ.
സ്മൃതിയിൽ ഹിരണ്മയവർണങ്ങളെഴുതിയ
ശരത്ക്കാലത്തിൻ നിലവിളക്കിൻനാളങ്ങളെ
ഇവിടെ സ്വർഗം തന്നെയതിന്നുമീതെ
മേഘരഥങ്ങൾ പറക്കുന്നു മായുന്നു ഭൂവർണങ്ങൾ
പകലിൻ ചിന്തേരിട്ടഗോപുരസ്തൂപങ്ങളിൽ
പകച്ചുനിൽക്കുന്നുവോ

പ്രാചീന പുരാണങ്ങൾ????
സ്മൃതിവിസ്മൃതികൾ
 ഓർമ്മകൾ മായും നിലാവുപോൽ
പിന്നെയാവേനൽമഴയ്ക്കുള്ളിലെന്നേയുറങ്ങിയ
കായലും മായുമൊരോർമ്മയായ്
നിശ്ശബ്ദഗീതങ്ങളിൽ വീണുകാലവും മാറും
കറുത്തമഷിപ്പാടിന്നീണവും മാറും
സ്വരങ്ങളെ മായ്ച്ചൊരു വേനലും മായും
മഴതുള്ളികൾക്കുള്ളിലീറനായ് നോവുമാ
ദു:ഖവും മാഞ്ഞുപോം
പാടാതെയെന്നോമറന്നപാട്ടിൻ
നേർത്ത വേദനപോലുമൊരോർമ്മയാവും
പിന്നെയേറും മുറിപ്പാടുകൾക്കുള്ളിലൂറുന്ന
നോവിന്റെ ഗദ്ഗദം മാഞ്ഞുപോവും
മായുമെല്ലാം മിഴിയേറിയൊഴുകിയ
സാഗരവും പിന്നെയാവൻതിരകളും
മേഘമോഹങ്ങളും, നക്ഷത്രസ്വപ്നവും
പാതിവഴിയിലുടഞ്ഞുതീരും
ആരോചിമിഴിലൊളിപ്പിച്ച ശംഖിലെ
ഗാനവും മാഞ്ഞുപോമെങ്കിലുമീകടലോരത്തു
ഞാനുമിരിക്കുന്നു മായുന്നൊരോർമ്മകൾ
മേഘമാർഗത്തിലായ് മങ്ങുന്നു
സൂര്യവംശം മങ്ങിമാഞ്ഞു സരയൂവിൽ
ദ്വാരകയെന്നേ പ്രളയത്തിലാണ്ടുപോയ്.....

Wednesday, May 4, 2011

മിഴിയിലെ കടൽ

മഷിപ്പാടുകളെഴുതിതൂത്തുതുടച്ച
ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങളമൃതിൽ മുക്കി
ഭൂമിയെന്റെവിരലിലേയ്ക്കിറ്റിക്കുന്നുവല്ലോ
പിന്നെയൊരു ഗോപുരമുകളിൽ
പാതിമറഞ്ഞുനിന്ന കാർതുണ്ടുകളിലൂടെ
മഴ മാഞ്ഞുപോവുന്നതും  
സ്വപ്നങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കാനൊരു
മൺതരിതേടിയ ഭൂമിയുടെയരികിലേയ്ക്ക്
നെരിപ്പോടുകൾ പുകയേറ്റുന്നതും
കണ്ടിരിക്കുന്നു ..
തകർന്നതുമുടഞ്ഞതുമെല്ലാം
വഴിയിലുപേക്ഷിച്ചുനീങ്ങി
സംവൽസരങ്ങൾ
നിഴൽപ്പാടുകൾക്കകലെയൊരു
പുലർകാലം തളിരിലതുമ്പിൽ
ചന്ദനപ്പൂവുകളുമായെത്തിയപ്പോൾ
മിഴിയിലെ കടൽ
തിരയേറിയുലയുകയായിരുന്നു...
ഒരു ശരത്ക്കാലസ്വപ്നത്തിലെന്നപോൽ
 ദിനാന്ത്യത്തിൽ കവിപാടിയ
സങ്കടചിമിഴിലെ
മാഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങളുടെ
കഥകേട്ടുറങ്ങി മനസ്സ് .
പിന്നെയേതോ വിദൂരദേശസഞ്ചാരയാനം
കടലിലൊഴുകിനീങ്ങിയപ്പോൾ
ശുഭ്രമുഹൂർത്തത്തിൽ പുണ്യാഹതീർഥം തേടി
ദർഭനാളങ്ങളലഞ്ഞ പർണശാലകൾക്കകരികിൽ
കമണ്ഡലുവിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന
ഗംഗയെ മിഴികളിൽ കണ്ടു
എഴുതാനിരുന്ന കൽമണ്ഡപക്കോണിൽ
ത്രികാലപൂജയ്ക്കൊരുങ്ങിയ
പകമൂടിയ പുകയും കടന്നെവിടേയ്ക്കോ പോയ ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങളിലേറി വീണ്ടുമരികിൽവന്നു
ഒരു ശരത്ക്കാലസ്വപ്നം....
മൺവിളക്കുകളിൽ പെയ്ത മഴതുള്ളികളിലൂടെ
വെളിച്ചം മങ്ങിമങ്ങിമായുമ്പോൾ
പ്രകാശമൊരു ചിമിഴിലാക്കി സൂക്ഷിച്ച നക്ഷത്രം
പൂമുഖത്തൊരു തൂക്കുവിളക്കേറ്റി.
കൽവരിക്കെട്ടുകളിലുടഞ്ഞ
മൺതരികൾ കടലിലേയ്ക്കൊഴുകിയപ്പോൾ
കാണാതെയായി ഭൂമിയുടെ ഒരുചെറിയ തുണ്ട്.
പിന്നെയെപ്പോഴേ
കടലോരങ്ങളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ
ഒരു ചെറിയ കടൽചിപ്പിയ്ക്കുള്ളിലാ
മൺതരികളെ വീണ്ടും കണ്ടു
ഒരു ശരത്ക്കാലസ്വപ്നത്തിലെന്നപോൽ...