Sunday, April 8, 2012


മുദ്ര


അരികിലിരുന്നു
മഹാസർഗബിന്ദുവിൽ
നെടുകയും കുറുകെയും
കോറിയോരിന്നുവന്നെഴുതുന്നു
ഭൂമിയിയ്ക്കിതേതു രോഷം
അരികിലെൻ ജാലകചില്ലുടച്ചോർ
പിന്നെയെരിയുന്ന
തീയ്ക്കെണ്ണയിറ്റിച്ചവർ
അവർ പറയുന്ന  മാഹാത്മ്യങ്ങളായിരം
ദയയോടെ കേൾക്കുവാനാവുന്നുമില്ലെന്റെ
ഹൃദയമിന്നത്ര കഠിനമല്ലെങ്കിലും
മറവിയിൽ മാഞ്ഞുതീരുന്നില്ല
മുറിവുകൾ..
പലനാളിലും പറഞ്ഞീവാതിലിൻ
താഴിലെഴുതിയൊട്ടിക്കേണ്ട
സൂക്തങ്ങൾ, പിന്നെയും
കുരുതിയ്ക്കൊരിത്തിരി
മൺ തരിതേടിയെൻ
പകലുമിരുട്ടിൽ പുതപ്പിച്ചു
നീങ്ങിയോരറിവിലിന്നൂറുന്നതേതു ദൈന്യം? 


അരികിലെ സന്ധ്യയ്ക്കശോകവർണ്ണം
നീണ്ട   നിഴലുകൾ മായ്ച്ചതനേകവർണ്ണം
കരിമുകിൽതുമ്പിൽ നിന്നിറ്റിറ്റുവീണതോ
കടലിനെ ചുറ്റിയ  കാലഭേദം
മിഴിയിലും, പിന്നെ മഴതുള്ളികൾ
വീണ  വഴീയിലും പവിഴമല്ലിപൂവുകൾ
കവിത തൂവുന്നസുഗന്ധവും
ഗ്രാമത്തെയറിയുന്ന  സോപാനഗാനങ്ങളും
ഇടവഴിയ്ക്കരികിൽ
മറഞ്ഞൊരാപുഴയുടെയിതളും
കരിഞ്ഞു, കരിഞ്ഞതുമ്പിൽ മണൽ
തരികൾ രചിച്ചു ദിനാന്ത്യകാവ്യം
ഒടുവിൽ ശേഷിച്ചു പുകഞ്ഞ
രാജ്യത്തിന്റെയിരുളിനെ മായ്ക്കും 
സ്വതന്ത്രമുദ്ര...




ഹൃദ്സ്പന്ദനങ്ങൾ


എത്രനിശ്ശബ്ദമിന്നെൻ
ഹൃദയസ്പന്ദങ്ങളെത്ര
മനോഹരമിന്നു സായന്തനം..
എത്രയോ ദൂരം നടന്നു
ദിക്കാലങ്ങളെത്തിനിൽക്കും
വ്യോമസീമയിൽ 
നിന്നുമൊരുത്തരം
തേടിയോരാർദ്രനക്ഷത്രത്തിനക്ഷരം
നിന്നു തിളങ്ങും മനസ്സിന്റെ
ചിത്രങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുമീ
കടൽശംഖുകളെത്ര 
കാവ്യങ്ങളെയുള്ളിലൊതുക്കുന്നു


എത്ര  പ്രദോക്ഷങ്ങളെത്ര
ത്രിസന്ധ്യകളെത്ര
വാനപ്രസ്ഥങ്ങളിന്നും
കുരുക്ഷേത്രമെത്തി നിൽക്കുന്നു
പ്രപഞ്ചരഥങ്ങളിൽ,
കത്തുന്നതഗ്നിയല്ലാധികളല്ലൊരു
ദിക്കിന്റെയസ്വസ്ഥഭാവങ്ങൾ
നേരിനെ വെട്ടിച്ചുരുക്കിയോരോർമ്മകളിൽ
ചുറ്റിയൊട്ടിനിൽക്കുന്ന  ത്രിനേത്രവും
ഭൂമിതന്നക്ഷപാത്രത്തിലെ
ശാകപത്രങ്ങളും...



എത്രവളർന്നു നഗരത്തിരക്കിന്റെ
ഭിത്തികൾപോലും ഭയാനകം
ജാലക ചിത്രങ്ങൾ 
പോലുമിന്നെത്രയോ നിർമ്മമം
കാലം മറച്ചു കുയിൽപ്പാട്ടുകൾ
വിരൽക്കോണിലോ
വീണ്ടും ഘനസ്വരങ്ങൾ

ആകെതണുത്തിരിക്കുന്നു
വിരൽതുമ്പിലോടിയ  നോവുമാ
നോവിന്റെയോർമ്മയും..
ആകെ മുറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
പതാകകളാരവം മാത്രം 
പുരാണത്തിലേറുന്നു..




സ്വരം


കാണാത്തതെല്ലാമസത്യം
മനക്കോണിലേറിയതെല്ലാം
മനസ്സിന്റെ സത്യങ്ങൾ..
ആകാശമെന്നേ
മറക്കുവാൻ ശീലിച്ചൊരാധികളോ
മേഘകാവ്യങ്ങൾ,
വേനലിൻ തീരങ്ങളിൽ
നിന്നകന്ന  മഴക്കാലഗ്രാമമോ
ഭൂമിതൻ സ്വപ്നസങ്കല്പങ്ങൾ
ഓർമ്മകൾ വീണുടഞ്ഞോരു
കടൽശംഖിലാധികളാകെ ദ്രവിച്ചു,
പകൽതുണ്ടിലേറി
പറക്കുന്നുവോ കനൽപ്പക്ഷികൾ..


കാണാത്തതെല്ലാമദൃശ്യം
അയഥാർഥവീചികൾ പോലെ
സുഷ്പ്തിലെ രൂപങ്ങൾ..
ആകെ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പും
മഷിചെപ്പിലേറുന്ന്തിന്നും
ത്രികാലങ്ങളോ,
വേദകാലവും  ഭൂമിയും
മന്ത്രം മറന്നോരു
വേദിയിൽ നിൽക്കുന്നതേതു
പുരാണങ്ങൾ?


കാലമുടച്ച ശിലാഫലകങ്ങളിൽ
കാവ്യങ്ങൾ വീണ്ടും 
പുനർജനിക്കുന്നുവോ?
ആധിതീർത്തന്യായമേറ്റുന്ന
ചില്ലുടച്ചേറുന്നുവോ
രത്നസാഗരം
ഭൂമിതന്നേകതാരയ്ക്കുള്ളിലേറുന്നുവോ
സ്വരം..

Saturday, April 7, 2012


മൊഴി


കാരാഗൃഹങ്ങളിൽനിന്നും
മനസ്സിനെയാകാശമേറ്റി,
കടം കൊണ്ട   കർമ്മങ്ങളാകവെ
തീർന്നു; പുരാണങ്ങളിൽ
നിന്നുമായിരം വേദമന്ത്രങ്ങളും
പൂത്തുലഞ്ഞാകെമനോഹരമിന്നു
സർഗങ്ങളും


പോയ യുഗം വഴിയെന്നേയടച്ചതിൻ
വാതിലിലിന്നും മഹാകാലയാഗങ്ങൾ,
കേടുതീർന്നിന്നീധരിത്രിയിൽ
നിന്നുയർന്നേറും സമുദ്രത്തിനെത്രയോ
ഭാവങ്ങൾ..
കോലങ്ങളെല്ലാം മുഖം തേച്ച
ചായങ്ങളാകവേ വീണുനനഞ്ഞ 
ദലങ്ങളിൽ
വീണുടഞ്ഞെന്നേ നറും മുത്തുകൾ
ശംഖിലായിരം നാളിൽ
തപം ചെയ്ത   കാവ്യങ്ങൾ..


മേൽക്കൂരയും തകർന്നോടുകൾ
പൊട്ടിയോരോർമ്മകൾ
വീണ്ടും നിറയ്ക്കും
മഷിചെപ്പു, മാകെ
കരിഞ്ഞുപുകഞ്ഞു മണ്ണിൽ
മാഞ്ഞൊരേകലവ്യന്റെ
വിരൽതുമ്പുമസ്ത്രങ്ങളായിരം 
വീണു  മുറിഞ്ഞ   പതാകയും
നേർവഴിയെന്നേ ചുരുക്കീ
തിരക്കേറുമാധികൾ
കൈയേറി രാജപർവങ്ങളിൽ


എന്നേ നികന്നു ഋതുക്കൾ
നിളാതീരമെന്നേയശോകസ്തംഭങ്ങളും
മായിച്ചു
വന്നതെല്ലാം മഹായാഗകുണ്ഡത്തിന്റെ
കർണ്ണത്തിൽ വീണു പ്രപഞ്ചസത്യങ്ങളായ്
ഒന്നുമാത്രം ബാക്കിയായി പ്രഭാസത്തിലന്യോന്യമെയ്തുതീർന്നോരു മഹത്വങ്ങൾ 
അന്യോന്യമെയ്തുഹോമിച്ചോരു നേരുകൾ. 


ഏറുന്നുവോ കടലൊന്നായ്
പ്രദോഷങ്ങളേറ്റുന്നുവോ 
കൊടും ഹാലാഹലം ?
ഏറുന്നുവോ കടലൊന്നായ് 
പ്രളയമിന്നാരു കാണുന്നു
മഹാവിസ്മയങ്ങളെ
ഏറുന്നുവോ കടൽ വീണ്ടും
മൊഴിതുമ്പിലൂറുന്നുവോ 
മഴതുള്ളികൾ?

Friday, April 6, 2012


മൊഴി


മൊഴിയിൽ നിന്നൊഴുകിയാകാശമേറും
താരമിഴിയിലെ സ്വപ്നമേ
സന്ധ്യതന്നുള്ളിലെ കവിതയെ
കൈതൊട്ടുണർത്തിയാലും
കാവ്യമൊഴുകും
കടൽശംഖിനുള്ളിൽ നിന്നും
കടൽത്തിരകളെയാറ്റിക്കുറുക്കിയാലും


പലവഴിക്കുള്ളിൽ ഋണം തീർത്തു 
നീങ്ങിയോരരുവിയും വറ്റീ,
മണൽത്തിട്ടിലായ്  കാലരഥവും
പതാകൾ താഴ്ത്തി, 
മഷിപ്പാടിലൊഴുകിനീങ്ങും
ലോകകുതുകവും മങ്ങി
നിഴൽപ്പാടിലുള്ളിലായ്   
പകലിന്റെ കാവ്യസങ്കല്പവും
വീണുടഞ്ഞതിനുള്ളിലായ് 
 മങ്ങിയാദിസത്യങ്ങളും..


അരികിൽ നിശ്ശബ്ദം ചലിക്കുന്നു
രാജ്യത്തിനതിരു കാക്കും  സൈന്യസേനകൾ
പിന്നെയോ മുറിവുകൾ തുന്നി പുതുക്കി
പഴേ ചിത്രമതിലിലായ്  തൂക്കി
തടം കൂട്ടിയിട്ടോരു നിഴലതിൽ
മായ്ച്ചോരു  
നിർണ്ണയക്കൂടിന്റെയഴികളിൽ 
വിങ്ങുന്നു നിത്യയാഥാർഥ്യവും


വിരലിൽതുടക്കം, മടക്കം, 
പുനർ ജന്മകഥകളിലമൃതുതൂവും 
മഴതുള്ളികൾ..
അറിയാതെയെന്നോ
മൊഴിതുമ്പിലേറ്റിയോരറിവിന്റെ
വാനമഹാപ്രസ്ഥകാവ്യവും
ഇവിടെയീ കൽ മണ്ഡപത്തിന്റെ
തൂണുകൾക്കരികിലിരുന്നുകാണും
കടൽത്തീരവും
കണിവയ്ക്കുവാൻ ചൈത്രമുകിലുകൾ
മായ്ക്കാത്തൊരുണർവിന്റയാകാശ
സങ്കല്പവും ചേർന്നു 
മിഴിയിലേക്കൊഴുകുന്നു വീണ്ടും
പ്രഭാതത്തിനഴിയാത്ത   പൂർവപ്രകാശം 
പകൽതുമ്പിലൊഴുകുന്നു 
വീണ്ടും പ്രപഞ്ചസ്വരങ്ങളും...







Wednesday, February 29, 2012

പവിഴമല്ലിപ്പൂവുകൾ


വേനൽ തീയിലേയ്ക്കിട്ട
കാവ്യങ്ങൾ
കരിഞ്ഞുചാരമായപ്പോൾ
കാലരഥമതിലോടിയ
മുദ്ര കാണാനായി
വീണ്ടുമൊരു മഴക്കാലത്തിൽ
അവിടെ തളിരിട്ടു
പവിഴമല്ലികൾ


നെരിപ്പോടുകൾ പുകയ്ക്കും
മഷിതുള്ളികൾക്കരികിൽ
മഴതുള്ളിക്കവിതകളുണർന്നു


ദൈന്യങ്ങളതിരിട്ട
മുള്ളുകമ്പികളിലുടക്കിക്കീറിയ
മരതകച്ചേലയിൽ
നക്ഷത്രങ്ങൾതുന്നിചേർത്തു
സ്വർണ്ണപ്പൊട്ടുകൾ


മിനുക്കിതേച്ച ഓട്ടുവിളക്കിൽ
എണ്ണതിരിയുണരുമ്പോൾ
സന്ധ്യയെഴുതി
രുദ്രാക്ഷങ്ങളിലെ കവിത


ആകാശം നീർത്തിയിട്ട
വിതാനത്തിനരികിൽ
അരുളപ്പാടുകൾ കേട്ടുമതിവന്ന
ആർദ്രനക്ഷത്രം മിഴിയിലേക്കിട്ട്
ഒരു കാവ്യചിന്ത്


പതാകൾക്കരികിൽ
അതിരുകൾ പണിത
മതിലുകൾ പണിത
ആകുലതകൾ
ലോകമായ് മാറി


പവിഴമല്ലിപ്പൂവുകൾക്കരികിൽ
തിരക്കില്ലാത്ത
ഏകതാരയിലെ
ഹൃദ്യമാമൊരു സ്വരം
ഹൃദ്സ്പന്ദനത്തിലലിഞ്ഞു.. 

Monday, January 16, 2012


മൊഴി
ഏതു ദ്വീപങ്ങൾ മഹാവേദമണ്ഡലങ്ങളിൽ
താരകങ്ങളെ സാക്ഷിനിർത്തുന്നു,
ഗോളാന്തരയാത്രയിൽ മഹായാനമേറുന്നു
സമുദ്രത്തിനേകതാരകൾക്കുള്ളിൽ
ശ്രുതിചേർക്കുന്നു;  പിന്നെ 
വഴിയിൽ കാൽപ്പാടുകളതിലെ
മൺതുണ്ടുകളതിനെ മൂടും 
ദേശപാതകൾ 
പുകയേറ്റിയതിലായോടും
ജന്മദൈന്യങ്ങളതിൽ
മഞ്ഞുതരിപോൽ കവിതകളെഴുതും
പ്രഭാതവും...


വഴിയിൽ പകലിന്റെ മൊഴിയിൽ
നിറയുന്നതുറയും സർഗം
പക്ഷെയെഴുതും വിരൽ തുമ്പിലഗ്നിതൻ
ദീപാവലിയതിന്റെയരികിലോ
കൃഷ്ണപക്ഷങ്ങൾ; പിന്നെയെഴുതാൻ
മറന്നോരു ഗ്രാമചിത്രങ്ങൾ,
തൊടിയതിലും തണൽ മായ്ച്ചു
നിഴലായ് പടർന്നൊരു വടവൃക്ഷത്തിൻ
താഴ്ന്ന ശിഖരങ്ങളും
ഭൂമിയെഴുതിചിന്തിചിന്തിയുടക്കിമുറിഞ്ഞൊരു
മുനമ്പും, സമാധിസ്ഥമായൊരു
വാത്മീകവും....


യുഗങ്ങൾ പ്രളയത്തിലൊഴുകും പോലെ
സംവൽസരങ്ങൾ മറയുന്നു
തിരശ്ശീലകൾ താഴ്ത്തിയരങ്ങിൽ
വിളക്കേറ്റിനിൽക്കുന്നു നിമിഷങ്ങൾ..
അരികിൽ പ്രഭാതത്തിൻ പൂവുകൾ
പ്രപഞ്ചത്തിനുടുക്കിലലങ്കാരം തെറ്റിയ
കവിതകൾ...
പഴയ പായ് വഞ്ചിയിലുൾക്കടൽ 
തേടിപ്പോകും
മനസ്സേയിതുമൊരു മാറ്റൊലി
ശംഖിൽതട്ടിയുടയാതൊഴുകുന്ന
കടലിന്നാന്ദോളനം...

Monday, January 9, 2012


മുദ്ര
ഇടവേളയിൽ നിന്നുനടന്ന
ദിനത്തിന്റെയരികിൽ 
കൽത്തേരിലായ് ചരിത്രം 
പിന്നെ നിലവറയിൽ മയങ്ങുന്ന
ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ..
ഉഷസ്സിൻ പൂക്കാലങ്ങൾ
തൊട്ടുതൊട്ടെഴുതിയോരുണർവിൻ
മഹാവേദമണ്ഡപങ്ങളുമതിന്നരികിൽ
ഇടയ്ക്കതൻ സൗമ്യമാം സ്പന്ദങ്ങളും,
മിഴിയിൽ കനലേറ്റിയെത്രനാളൊതുക്കിയ
മൊഴിയും, സർഗങ്ങളുമൊഴുകും സമുദ്രവും,
അരികിൽ ലയം തെറ്റിയെത്രനാൾ മയങ്ങിയ
വിരൽതുമ്പിലെ കാവ്യഭാവവും, സംഗീതവും..
ഇടയിലെവിടെയോ
ലോകഗോളങ്ങൾ ഗതി മറക്കും
പഥത്തിലായ് മായുന്ന ഋതുക്കളും..
വിലങ്ങിൽ നിന്നും ധ്വജസ്തൂപങ്ങളതിൽ
നിന്നുമടർന്നു വീഴും ത്രിവർണത്തിന്റെ തരികളും
വലയം ചെയ്യും മനസ്സതിലായൊതുങ്ങുന്ന
സ്മൃതിയും, പ്രദോഷങ്ങളെണ്ണുന്ന രുദ്രാക്ഷവും..
അരികിൽ കാറ്റിൻ ദലമർമ്മരം
വിരലിന്റെയൊരുമുദ്രയിൽ കടലിരമ്പം
കാണാകുന്ന വഴിയിൽ
തണുത്തോരു വിപ്ലവമുദ്രാഖ്യങ്ങൾ
അടയും ഗ്രന്ഥക്കെട്ടിലുറങ്ങുമാകാശത്തിനിതളിൽ
ത്രികാലങ്ങൾ നേദിച്ച പിനാകവും
മറന്നില്ലൊന്നും പക്ഷ സ്മൃതിതന്നിതൾച്ചീന്തിൽ
നിറയുന്നതു മിഴാവതിന്റെ മുഴക്കങ്ങൾ
അരങ്ങിൽ മുദ്രാങ്കിത മുഖങ്ങൾ
വർത്തമാനമതിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന
നിശ്ചലദൃശ്യങ്ങളും..




മൊഴി
എവിടെയോ നിന്നാദ്യസങ്കല്പമാരുഢ
ശിലകളെയെല്ലാം തടുത്താദിദൈന്യത്തിനിരുളിൽ
പൊതിഞ്ഞു മറയ്ക്കുന്ന സർഗത്തിലമൃതിറ്റുവീഴും 
പ്രഭാതങ്ങളിൽ സ്വരമെഴുതുന്നൊരാകാശ 
വാതിലിന്നരികിലായ്
ഋണദശാസന്ധികൾ ഗ്രഹമിഴിക്കുള്ളിലായെഴുതി
പകുത്തുതിരിക്കുന്നൊരീ പകലെരിയുന്നുവോ 
കനൽമിഴിയിലെയഗ്നിയിൽ...
ഋതുവെത്ര മാറി, മരച്ചില്ലകൾക്കുള്ളിലുലയുന്നുവോ
നിറം മങ്ങിയോരോർമ്മകൾ...
ഒളിപാർത്തുനിൽക്കുന്നോരായിരം ദുസ്വപ്ന
മിഴികളിൽ കണ്ടതഥർവം
മഹാഹോമവഴിയിലോ തെയ്യങ്ങളാകെ 
ഭയാനകമവിടെ വാദ്യങ്ങൾ,
ലയം തെറ്റിയീക്കടൽമൊഴിയിലും 
മങ്ങുന്നു ശൈത്യം, നെരിപ്പോടിലെരിയും 
മരച്ചില്ലകൾക്കില്ല സങ്കടം..
പുകയൊതുങ്ങി പഴേ കോട്ടകൾക്കുള്ളിലെ
ലിപികളിൽ പൗരസ്ത്യദേശമാഹാത്മവും,
കവികളും തീർക്കുന്ന കൗതുകം
പിന്നെയാ വഴികളെല്ലാം തടഞ്ഞാരോ
പണിഞ്ഞൊരാ മതിലും തകർന്നു
മഹായാഗവേദിയിൽ
മൊഴി തേടി ഭൂമി തപസ്സിലും
ജപമാലയതുമിന്നു തകരുന്നു
ചില്ലുകൂട്ടിൽ..




Monday, December 19, 2011


സ്മൃതി
ഒരിലച്ചീന്തിൽ ലോകം..
നടുമുറ്റത്തൊരു തുളസി..
ഇടവഴിയിടറിയെത്തിയ
ചത്വരങ്ങളിൽ നീങ്ങും നിഴൽ
ഒരു മഴക്കാലം നെയ്ത
പൂവിതൾ പോലൊരു കാവ്യഭാവത്തിൽ
മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരിക്കും പകൽ


ചിന്നിചിതറിയ മണൽപ്പൊട്ടിനരികിൽ
തിരയോടിയ തീരം..
നനവാർന്നൊരു സ്വരം..
അമൃതുതൂവുമൊരു രാഗമാലിക.
ചക്രവാളം മിഴിയിലേറ്റും 
ധനുമാസചിരാതുകൾ..


ഉണർന്നിരിക്കും ഭൂമി
ഒരോർമ്മ വീണുടഞ്ഞ പൂമുഖം
നടുത്തളങ്ങളിൽ തളരാതെയിരിക്കും
താളിയോലകൾ
എഴുതിയെഴുതി ബലിക്കല്പുരയിലുറങ്ങിയ
കൽക്കെട്ടുകൾ


പ്രദക്ഷിണവഴിയിൽ ധനുമാസഗാനം..
കത്തിയെരിയും സുഗന്ധധൂപം
എത്ര ദിനങ്ങളെയുറക്കി
സംവൽസരം..
സമതലങ്ങളിൽ വിള്ളൽ
നിദ്രയിൽ നിന്നുണർന്ന
മഞ്ഞുതുള്ളിയിറ്റുവീഴും 
പ്രഭാതത്തിനൊരുപൂവ്
ഉറഞ്ഞ ശൈത്യാവർത്തനം...
ഇടവേളയുടെയൊരു ശ്വാസവേഗം..