ഭൂമദ്ധ്യരേഖയുടെയരികിൽ
ഒരു ലക്ഷ്മണരേഖ
അതിലൊരു അന്യസ്വരം
മാരീചന്റെ മായ പോലെ
വന്ന മേഘങ്ങൾ മഴയായി
ഇന്നു പെയ്തൊഴിഞ്ഞു
മഴ അമൃതവർഷിണിയായ്
ഭൂമി ചലനം തുടർന്നു

അവർ തുടരുന്നു
യുദ്ധകാണ്ട്ഠം...
എഴുതിയിട്ടും എഴുതിയിട്ടും
മതിവരാത്ത മാൽസര്യത്തിന്റെ
രാമായണം...
സൂര്യവംശം കരയുന്നു.
ത്രേതായുഗത്തിനപ്പുറം
ഒരു സരയൂ മാത്രം
പുത്രികാമേഷടിയിലുണർന്നവരെല്ലാം
യാത്രയായി
ഇനി ആർക്കു വേണ്ടിയാണീ
ഹോമ മണ്ഡപങ്ങൾ...

അളന്നു മാറ്റി
ആറടിയിലൊതുക്കേണ്ട
മണ്ണിന്റെ ഒരു ഭാഗം
ശിരസ്സിലേറ്റി
വിവിധ മതക്കാർ
മതപ്രഭാക്ഷണങ്ങൾ
നടത്തി പിരിയുമ്പോൾ
ചന്ദനത്തിനും ധൂപഗന്ധത്തിനും
മെഴുകുതിരിയ്ക്കും
നിസ്ക്കാരമുദ്രയ്ക്കുമപ്പുറം
ദൈവം ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ
വിഭ്രമങ്ങൾ കണ്ട്
പെയ്ക്കൂത്തുകൾ കണ്ട്

രാവും പകലും കടന്നു
നക്ഷത്രമാർഗത്തിലൂടെ
യാത്ര പോകുന്ന
മുഖവിവരക്കുറിപ്പിൽ
ഒരു അവധൂതന്റെ
ആത്മകഥയുടെ
അവസാനമുണ്ടായിരുന്നു
നിലാവിന്റെ നേർത്ത
സ്പർശമുൺടായിരുന്നു
ഉറങ്ങിയെണീറ്റ സമുദ്രത്തിന്റെ
ശാന്തിയുൺടായിരുന്നു
മൃതസഞീവനി മന്ത്രവും
താരകസൂക്തവുമുണ്ടായിരുന്നു
ഒടുവിൽ.... ഒടുവിൽ
ഉണരാനാവാതെയുറങ്ങിയ
ഒരു ജീവനും

വാക്കുകൾ
മൗനവ്രതമുപേഷിച്ചു
മൺകുടങ്ങളുടച്ച്
പുറത്തേയ്ക്കു വരുന്നു
സത്യവ്രതന്റെ
കൈലൊതുങ്ങാതെ
സമുദ്രം വരെയെത്തിയ
വാക്കിന്റെയുള്ളിലെ ജീവൻ
വാക്കുകളിന്ന് സരളവരസ്സി,
താരസ്ഥായി, മന്ത്രസ്ഥായി
സ്വരങ്ങളിൽ നിന്ന്
ധാട്ടിലെത്തി നിൽക്കുന്നു
സത്യവ്രതന്റെ
കൈയിലൊതുങ്ങാതെ
വളർന്ന വേദപ്പൊരുളിന്റെ
അർഥം തേടുന്ന വാക്കുകൾ

ബുദ്ധപ്രതിമകൾ
ലോകം സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നു
അവകാശവാദങ്ങൾ
എഴുതുന്ന രാജഗോപുരങ്ങളിൽ
നിന്നകന്ന്
സത്യത്തെ വികലമാക്കുന്ന
ഉപജാപകരുടെ
കൊടുമുടികളിൽ
നിന്നകന്ന്
ഒരു ഇല പോലെ
കൊഴിയുന്ന ജന്മങ്ങളുടെ
ആഹ്വാനങ്ങളിൽ
നിന്നകന്ന്
ചരിത്രം യാഥാർഥ്യങ്ങൾ
സൂക്ഷിയ്ക്കുന്നു
ബോധ്ഗയയിലെ
ബുദ്ധൻ മുഖപടങ്ങളെ
ഉപേഷിച്ച
സത്യമായിരുന്നു

ഹൈമവതിയിലെ
ഓളങ്ങളിലൂടെ
യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ
ആരോ പറഞ്ഞു
ഇതിലൊഴുകി മറഞ്ഞവരെ
ആ വൃക്ഷങ്ങൾക്കറിയാം
ആകാശം സാക്ഷി
ഹൈമവതിയിലെ
ഓളങ്ങളിലെ
മടക്കയാത്രയിൽ
തേയ്മാനം വന്ന
ഒരു ചുവന്ന കല്ലു കിട്ടി
ഹൈമവതിയിലൂടെ
ഒഴുകി മറഞ്ഞവരുടെ
സ്മാരകം

അസ്വസ്ഥമായ
ഒരു അസ്ഥിരതയിൽ നിന്ന്
സ്തുതിപാഠകരുടെ
വരികളിലൊഴുകി മായാത്ത
ഒരു ഭൂമി
എന്നെ വലയം ചെയ്യുന്നു
ഒരു കാന്തവലയം
ഗ്രീഷ്മവസന്തങ്ങൾ
വന്നു പോകുമ്പോൽ
അസ്വസ്ഥതയുടെ
കാർമേഘങ്ങൾ
പെയ്തൊഴിയും പോൽ
അസ്വസ്ഥതയുടെ
പുകപടലങ്ങൾ
മാഞ്ഞു മറയുന്ന
ഒരു ഭൂമി
എന്നെ വലയം ചെയ്യുന്നു
നൈയ്ശ്രേയസത്തിലെ
പൂവുകളുടെ സുഗന്ധമുള്ള
ഭൂമി...

കാഴ്ചകൾ കണ്ടു
നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ
കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറം
ഒരു ലോകമുണർന്നു വന്നു
ഇതു വരെ കാണാത്ത
കാഴ്ചകളുമായ്....
മഷി പുരൺട
എഴുത്തു താളുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന്
ആകാശത്തിന്റെ
അപരിമേയമായ
വ്യാപ്തിയ്ക്കുമപ്പുറം
ശൂന്യാകാശയാത്ര
ചെയ്തു വന്ന ലോകം.
കടലാസ്സുതുണ്ടുകളിൽ
എഴുത്തു മഷി വീണു
കാഴച് മങ്ങിയ,
നക്ഷത്രമിഴിയിലൊതുങ്ങാതെ
ആകസ്മികതയുടെ
അലകളിലുണർന്ന ലോകം....

കഥ
കഥയെഴുതുന്നത്
എങ്ങനെയെന്ന്
ഇന്നെനിയ്ക്കറിയാം
ഒരു പേനത്തുമ്പിനെ
സൂക്ഷമദർശിനിയാക്കി
കാണുന്ന ലോകത്തെ
കൈയിലെടുത്ത്
മൃദുവായി പൂ പോലെ
തുറന്ന്
ഒരോ വരിയായി എഴുതി
ഒരോ പൂവിതളും
തീയിട്ട് കരിയിച്ചു
കനലാക്കി, വളമാക്കി
അവസാനയിതളും
കൊഴിയുമ്പോൾ
കൈയിൽ ഒരു കഥയുണ്ടാകും
കഥയിലിറ്റ് കണ്ണീരുമുണ്ടാകും
കൈയിൽ പണവുമുണ്ടാകും