Sunday, October 9, 2011

മൊഴി
ഏതീപ്രപഞ്ചം
മഴപ്പാടുകൾക്കുള്ളിലോടുന്നതേതു
സംവൽസരം 
വിപ്ലവത്തേരേറിവന്നതന്നേതു
ശിലായുഗം
കാലടിപ്പാടുകൾ പിന്നിട്ടുപിന്നെയാ
കാനനത്തിന്റെ തപോധന്യഭൂമിയിൽ
വേലികെട്ടിത്തിരിച്ചായിരം 
സ്തൂപങ്ങളായതിലോരോ മുഖം 
പശതേച്ചുവച്ചാകാശമൊന്നു-
മറിയാതിരിക്കുവാനാവതും
ക്ലേശം സഹിച്ച പുരാണങ്ങളേറിയോരീ
ഭൂവിലിന്നീചരൽക്കെട്ടിലോർമ്മകൾ
വീണുനോവായിതണുക്കുന്നു..
ആയർകുലം വെണ്ണയിറ്റിക്കുമീക്കുളിർ
സായാഹ്നമെത്രയോ നിർമ്മമം
കണ്ടുകണ്ടാചതുർവേദങ്ങളൊക്കെയും
നിശ്ചലം..
ഗംഗയോ, ഗീതയോ, ഗായത്രി 
മന്ത്രമോയിന്നീവസുന്ധരയ്ക്കോർമ്മയിൽ
മുന്നിലായ് വന്നുനിരക്കുന്നതേതു
കാലാൾപ്പട
ദ്യൂതക്കളങ്ങളിൽ തേരുകൾ പായിച്ച
സേനകളെല്ലാം നിശ്ബദം
പലേയുദ്ധകാഹളം കേട്ടൊരീ
ഭൂപാളരാഗത്തിനീണങ്ങളിന്നും
പ്രകാശമായീപുലർകാലമായ്
വീണ്ടും ജ്വലിച്ചിടുമ്പോൾ
ഏതുപ്രപഞ്ചമിതെന്നുചോദിക്കുന്നതാരു
മനസ്സോ, ശരത്ക്കാലമേഘമോ???



Saturday, October 8, 2011

ഗോകർണ സന്ധ്യ






അരികിലിന്നീപകൽതരിയിൽ തുലാ-
വർഷമഴയൊഴുകുന്നതീസാഗരത്തിൽ
കടവിൽനിന്നേറിയോരീറനുടുപ്പാർന്ന
കദനവും മാഞ്ഞൊരീകൽപ്പടവിൽ
ഇതളിലാമ്പൽപ്പൂക്കളൊരുമഴക്കവിതയിൽ
സ്വരമിട്ടുവീണ്ടും വരുന്നരികിൽ
ചരിവിന്റെചക്രവാളത്തിലായ്
പകലുകളെഴുതിയതേതു
വിലാപകാവ്യം?
അരികിലായ് യാത്രയിലാരോ
മറന്നിട്ട പഴുതുകൾ, പായ്മരചിറകിൽ
മറഞ്ഞ മഹായാനചിന്തകൾ
വലയങ്ങളിൽ വിലങ്ങേറ്റിയോരുന്മത്ത
ചലനങ്ങളിൽ വീണുടഞ്ഞതാം
കൂടുകൾ..
പഴയതെല്ലാം ശിരോചുമടിൽ
പെരുക്കുന്ന പുതിയഭാരങ്ങളും
പാതയോരങ്ങളും
എവിടെയോ മെല്ലെ സ്വരം 
തെറ്റിയോരതിർവഴിയിലോ
പൂത്തതീചെമ്പകങ്ങൾ?
കറുകതൊട്ടാദിബോധത്തിന്റെയഗ്നിയെ
കുരുതിയ്ക്കൊരുക്കുമഥർവവേദം 
തേടിയൊഴുകും നിഷാദവൈരുദ്ധ്യവും
മിഴിയിലെ കടലിലുറഞ്ഞ 
പൂർവാഹ്ന പ്രകാശവും
ചതുരക്കളങ്ങളിൽ തുണ്ടുതുണ്ടായ്കീറിയതിരിട്ട
ഭൂപത്രരേഖാതലങ്ങളിൽ
പടനയിച്ചോരവർതേരുകൾക്കുള്ളിലായ്
പരിചയും വാളുമൊളിച്ചുസൂക്ഷിക്കുന്നു
കുലമതുമിതുതന്നെ മനസ്സിലെയുണ്മയിൽ
അരിമാവുതൂവുന്നൊരറിവിൻ മഹാബോധ
ഗിരിശൃംഗമതുതന്നെയെന്നും 
മഹാപുരാകഥനങ്ങൾ ചെയ്തോരു
രാജസിംഹാസനം..
ഉറയും ധ്രുവങ്ങൾക്കുമപ്പുറം
ഭൂവർണമൊഴുകിയോരേപ്രിലിൻ
മന്ദസ്മിതം മായ്ച്ച 
നിഴലുകളിന്നു നിസംഗമെന്നാകിലും
മലയേറിയീകടൽച്ചരിവിലായ്
കാണുന്നതറിവിന്റെയാദ്യയോങ്കാരാക്ഷരം
ഒഴുകുന്നശംഖുകൾ ഗോകർണ്യസന്ധ്യയിൽ
എഴുതുന്നു കടലിന്റെസ്വരലയങ്ങൾ.....



Friday, October 7, 2011

മഴപ്പാടുകൾ

ഒരിയ്ക്കലെങ്ങോ
ചിത്രതേരുകൾ തെളിച്ചോട്ടുമണികൾ
മുഴക്കിയങ്ങോടിയ പ്രഭാവങ്ങൾ
തിരിയും തിരികല്ലിനിടയ്ക്കായ്
മൺചിറ്റുകളുടച്ചൂ ഭൂപാളങ്ങളതിൽ
നിന്നുയിർകൊണ്ടു...
ഒരുനാളിതേപോലെയശ്വിനക്കൂറിൽ 
മഴയിടയ്ക്ക്പെയ്യും 
പൂർവാഹ്നത്തിന്റെ ശിരസ്സിലായ്
തണുപ്പാർന്നൊരു പൂവുവീണു-
പോയതിന്നിതൾചുരുളിൽ
സ്വരം തേടിനടന്നു ശരത്ക്കാലം
ഇടനാഴിയിൽ യന്ത്രസ്വരങ്ങളൊരുക്കിയ
മഹായോദ്ധാക്കളന്ത്യയാത്രയിൽ
വ്യസനത്തെയൊരുമിച്ചെന്ത്രപ്പാടാൽ മറച്ചു
വെൺപൂവുകളവർക്കുമീതെതൂവിനടന്നു കാലം..
കർമ്മകാണ്ഡത്തിൽ
പ്രളയാന്ത്യചിന്തകൾക്കുള്ളിൽ
ചന്ദനം തേടി ഭൂമി നടന്നു,
കടൽതീര മണ്ണിലോ
ശംഖിന്നുള്ളിൽ കടലുമുറങ്ങിപ്പോയ്
തളിരിട്ടൊരു തത്വബോധമായ്
തഥാഗതനൊടുവിൽ
മഹാബോധിസമാധിസ്ഥനായ്
നീണ്ട വഴിയിലൊഴുകിയതശ്വത്വനിഴൽ മാത്രം
ഇടയിൽ കൽക്കെട്ടുകൾ ചാന്തിട്ടു,
ചിന്തേരിട്ടു പണിതു കുലം
സമാധിസ്ഥർക്കായുറങ്ങുവാൻ..
ഉണരും പൂക്കാലത്തിനിടയിൽ
തണുപ്പാർന്ന മഴപ്പാടുകൾക്കുള്ളിൽ
കണ്ടതോ ലോകം
നേർത്തസ്വരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ
നിന്നുമുണർന്ന ഭൂപദ്മങ്ങൾ..
അരികിലുറങ്ങുന്നു യാത്രയായവർ
വാതിൽപ്പടിയിലുടക്കുന്നു
കാവലാളുകൾ; നേർത്തൊരിടവേളയിൽ
നിന്നു മാഞ്ഞുപോവുന്നു ദിന,മതിലോ
വർത്തമാനകാലമുദ്രകൾ
കളമെഴുതിതൂത്തോരലയൊലികൾ
മണൽതിട്ടിലെഴുതിപ്പെരുപ്പിച്ച
നിഴൽപ്പൊട്ടുകൾ
പകലിടവേളയിൽ മഴപെയ്തുതോരുന്നു
സ്മൃതിയതിലോ 
വിസ്മൃതിതന്നാദിപർവങ്ങൾ....



മുദ്ര
നിറങ്ങളൊഴിയുമാകാശത്തിൻ
വിതാനത്തിലുറങ്ങും നക്ഷത്രങ്ങൾ
കണ്ടുനിന്നൊരാ യാത്രാവഴികൾ,
മൊഴിയൊന്നായേറ്റിവിറ്റൊരാ
ഗ്രഹമിഴികൾ,
സംവൽസരമെഴുതിതീർക്കും 
യുഗമതിന്റെ മുൾപ്പാടങ്ങൾ,
കമാനങ്ങളിൽ മാഞ്ഞ കരിപ്പാടുകൾ
ചിത്രപടങ്ങൾതൂക്കിക്കെട്ടും
തണുത്തസായാഹ്നങ്ങൾ
മിഴിപൂട്ടിയാലോകകവാടത്തിലായ്
നിൽക്കുമനേകം നൂറ്റാണ്ടുകളതിൽ
നിന്നൊഴുകിയ ചരിത്രാഖ്യാനങ്ങളും
കലഹിച്ചൊരുകളിവീടിന്റെ
താക്കോൽമുദ്രയതിലും
തുരുമ്പാർന്നകദനം, പണ്ടേ
ഗ്രാമപ്പക്ഷികളറകളിൽ
പാടിയതൊരു കാവ്യം..
എത്രനാൾകണ്ടു ശരത്ക്കാല
ഭിത്തിയിൽ രോഷഗർത്തങ്ങൾ
തീർക്കും മേഘ വൈഭവം....
പിന്നിടെത്രനാളതിൻ ചാർത്തിൽ
കോലങ്ങൾ കെട്ടി, കുലമക്ഷരപ്പിശകുകളായിരം
തീർത്തു മുന്നിൽ... 
കടഞ്ഞ മരക്കൂടിനുള്ളിലോ
നിശ്ചേഷ്ടമായുറങ്ങിക്കിടക്കുന്നു
മരണം, കൽക്കെട്ടുകളതിലോ
പടരുന്നതൊരു പുൽക്കൊടിമാത്രം
എഴുതിപകർത്തിയോരാദികാവ്യത്തിൽ
നിന്നുമുണർന്നുവരുന്നുവോ
ഋതുഭേദങ്ങൾ വീണ്ടും...

Thursday, October 6, 2011

മൊഴി
ഇടവേളകൾ മാഞ്ഞുപോവുന്നു
ദീപാന്വിതമിവിടെ പൂർവാഹ്നങ്ങൾ,
ശുഭരാഗങ്ങൾ; 
മുത്തുമണികൾക്കുള്ളിൽ 
മഴയൊഴുകുന്നിടയ്ക്കിടെ..
നനവാർന്നൊരു
മണ്ണീലീറനാർന്നരികിലായ്
കനകാംബരപൂക്കൾ
മാല്യങ്ങൾ കോർത്തീടുന്നു
തുടക്കമെഴുതിയോരക്ഷരചാർത്തിൽ
തങ്കതകിടിൽ നിർനിമേഷം
നിൽക്കുന്നു പുലർകാലം..
കടുക്കും കൽസ്തൂപങ്ങൾക്കരികിൽ
ശിലാലേഖഫലകങ്ങളിൽ
വീണുമയങ്ങും പുരാണങ്ങൾ,
തിരിയും ചക്രങ്ങൾ പോലൊഴുകും
ഗ്രഹപ്പാടിലുടക്കിക്കിടക്കുമാ
കുലമൂലങ്ങൾ, നാദമൊരിക്കൽ
മുഴങ്ങിയ തന്ത്രികൾ മരക്കൂടിൽ
മയക്കം മറന്നൊരു
സൗപർണികാമൂലത്തിൽ
തിടുക്കപ്പെട്ടേറുന്നതേതു
കാൽചിലമ്പൊലി..
രഥത്തിൽ നിന്നും 
രാജകുലശൃംഗത്തിൽ
നിന്നുമിറങ്ങിനടന്നൊരു
ബുദ്ധയോഗത്തിൻ 
വ്യക്തവസനങ്ങളിൽ
കാവിപൂശുമാ സായാഹ്നത്തിൽ
ഇടയ്ക്ക മറന്നുവോ
സോപാനമന്ത്രങ്ങളെ
ചുരുങ്ങും രേഖാന്വിതമണ്ഡലങ്ങളായ്
ലോകമളന്നുമുറിക്കുന്ന
ചുരികതുമ്പിൽ; ചുറ്റുവളയങ്ങളെ
കടന്നോർമ്മകൾ മറന്നൊരു
ശിലയിൽ തപമാർന്നങ്ങരിക്കുന്നുവോ
സത്യം....



Tuesday, October 4, 2011

പ്രദക്ഷിണവഴിയിൽ
അപരാഹ്നത്തിൽ കണ്ടൂ
ആലിലയനക്കങ്ങൾ
മഴതുള്ളികൾവീണു കുളിർന്ന
മൺചെപ്പുകൾ...
കുടിലൊരുദൈന്യമെഴുതും
റാന്തൽ വിളക്കതിലോ
കരിപൂണ്ടകദനം, 
നേരക്ഷരമതുമക്ഷയഖനിയതിലോ
വിടരുന്നതായിരം 
യുഗങ്ങളെയളക്കാനാവുമാദി
കാവ്യത്തിനാദ്യക്ഷരം...
ഉറക്കമുണർന്നുവന്നെതിരേൽക്കുമാ
പൂർവപുലരിതുടുപ്പിന്റെ
പുണ്യാഹതീർഥം..
വിരലതിലോ സ്വർണം കെട്ടും
വിദ്യതൻ മഹാരംഭം
ഇലയിതളിൽ മാലയത്തിൻ
സുഗന്ധം, പ്രദക്ഷിണവഴിയിൽ
ഗ്രഹക്കൂടിൻ തടസ്സം
പുൽതുമ്പിന്റെമിഴിയിൽ
പ്രാലേയത്തിൻ മാഞ്ഞുപോം
നിലാപ്പൂക്കൾ..
എഴുതും നേരം വിലങ്ങരികിൽ
കിലുങ്ങുന്ന മുഴക്കം
കുടിപാർത്തൊരവസ്ഥാപത്രങ്ങൾ
തന്നാരുഢകൽശാലകൾ
ഇവിടെയൊരുദേവമണ്ഡപത്തിലായ്
ദീപമൊരുക്കും സ്വരങ്ങളേ
പാടുക വീണ്ടും വീണ്ടും
ഇടയ്ക്കയൊരു ശ്രുതിയിടുന്നു
ഹൃദ്പന്ദനമതിലായൊഴുകുന്ന
പദ്മരാഗങ്ങൾ തേടിയിനിയും
പൂർവാഹ്നങ്ങളക്ഷരമെഴുതട്ടെ....

Sunday, October 2, 2011

കടൽത്തീരമുദ്രകൾ
ഇന്നലെകണ്ടതുമിന്നൊരു
ഗോപുരമിന്നലാട്ടങ്ങളിൽ
താണൊഴുകുന്നതും
ഒന്നുതന്നെയെന്നു കാണും 
മഹാകാലചിഹ്നങ്ങളിൽ
വീണുമങ്ങും ഋതുക്കളിൽ
ഒന്നായൊതുങ്ങും 
മഴക്കാലസ്വപ്നമേ!
ഇന്നുപെയ്തീടുകീ വിദ്യ
തന്നാരംഭമൊന്നായ്
തുടുക്കുമീമൺതരിക്കുള്ളിലായ്
പാടങ്ങളെല്ലാം പണിക്കോപ്പുകൾ
പൂജയേറ്റിയോരീമൺകുടങ്ങളിൽ
നിന്നുമോ 
തൂവൽച്ചിറകിലായക്ഷരങ്ങൾ
പുരോഭാഗങ്ങളെല്ലാം തടുത്തുകൂട്ടി
ഹോമപാത്രങ്ങളെല്ലാമെടുത്തങ്ങ് പോയതും
കാണുന്നൊരീശുഭ്ര 
സാന്ദ്രപ്രഭാതത്തിനീണങ്ങളേകുന്ന
സാന്ത്വനത്തിൽ; നിറവാർന്നൊരീ
മൺദീപജ്വാലയിലാകവെ 
പൂജതുടങ്ങുമീഭൂപാളരാഗത്തിൽ
മായുന്നു, മങ്ങുന്നു ശോകദൈന്യങ്ങളും 
കാലമുദ്രാങ്കിതം കല്പനകൾ 
രഥവേഗങ്ങളിൽ
മാഞ്ഞ നക്ഷത്രദിക്കുകൾ...
എങ്കിലുമിന്നീകടത്തീരഭൂമിയിൽ
വന്നടിയുന്നു കടൽശംഖുകൾ
കടലൊന്നായൊതുങ്ങും
കടൽത്തീരമുദ്രകൾ



സ്മൃതിവിസ്മൃതികൾ
അവിടെയാൾക്കൂട്ടം
തിരക്കിലാണെരിയുമാ
കനലുകൾക്കുള്ളിലോ
പാഴ്ക്കാഴ്ച്ചവസ്തുവായ്
തിരിയുന്നവോ ലോക-
മതിനുള്ളിലെന്നുമായൊഴുകിയോരാ
നദീ തീര സംസ്ക്കാരവും....
പുകയുന്നുവോ പുലർകാലങ്ങൾ
ചുമരിലായെഴുതുന്നുവോ
പെരും നിഴലുകൾ
മെനയുന്നകഥകളിലെന്നും
നിലാപ്പൂവുകൾ പുറം കവചങ്ങളിൽ
പൊന്നു പൂശീ സൂക്ഷിക്കുന്നു..
കലശങ്ങളിൽ തീർഥമേറ്റും 
മഴക്കാറുമിടയിലെങ്ങോ
മാഞ്ഞുപോയിയിന്നീയിട
വഴിയിലായ് മങ്ങും നിഴൽശാഖകൾ 
താണ്ടിയൊരുവേള ഭൂമിയും
സ്മൃതിചിത്രമെഴുതുമാ
തകിടിലായ് മായുന്നരേഖകൾ
കണ്ടുകണ്ടറിയാതെയത്ഭുതപ്പെട്ടീവിധം
സാന്ധ്യ ഹൃദയത്തിനറകളെ
മൂടിയേക്കാം...
അവിടെയായങ്ങിങ്ങുവീഴുമാ
സ്മൃതിപടലമൊരുമഴതുള്ളിയായ്
മാഞ്ഞുപോവും നേരമരികിലായ്
കടലുമാതീരങ്ങളും ശംഖിലെഴുതിയേക്കാം
കഥയറിയാതെകണ്ടോരരങ്ങിന്റെ
വിസ്മൃതി...

Saturday, October 1, 2011


മഴ
മഴപെയ്തുതോർന്നനാൾ
ശംഖിൽസൂക്ഷിച്ചോരു
കടലിന്നിരമ്പമെൻ
ഹൃദസ്പന്ദനങ്ങൾ..
ഇനിയുംവരും മഴക്കാലങ്ങൾ
നീർച്ചാലിലൊഴുകിനീങ്ങും
മഴതുള്ളികൾ
പിന്നെയാവഴിയിലായ്
നിൽക്കും തണൽ മരങ്ങൾ
മുറിച്ചകലും വിധിക്കൂടുമൊരു
സത്യവചനവും...
അരികിലൊരുചെമ്പകപ്പൂമര
ചോട്ടിലായ്
ഇനിയും വരാം വ്യാധചിന്തകൾ
കൂടുമായ്
വലകൾ പണിഞ്ഞു 
തേൻ കനിയും നിരത്തി
നിർവചനങ്ങളിൽ
നിറക്കൂട്ടുകൾചാലിച്ചു
മുറിവിൽ വിഷാദങ്ങൾ
ചേർത്തുകെട്ടി
പലേവ്യഥകളായ്
ചുറ്റിലുമൊഴുകിയേക്കാം...
എവിടെയാണഗ്നിയ്ക്കൊരിത്തിരിയെണ്ണ
ഞാനറിയാതെയിറ്റിച്ചുപോന്നതും
തീരങ്ങളിതൾനീട്ടുമേതോ
ത്രിസന്ധ്യയിൽതൊട്ടു
ഞാനെഴുതാനിരുന്നതും
എഴുതിമുറിപ്പെട്ട
കാവ്യങ്ങളിൽ തീർഥജലവുമായ്
മഴയെന്റെയരികിലിരുന്നതും
അരികിലീസായന്തനത്തിന്റെ
ചില്ലകളുലയുന്നു
വീണ്ടും മഴതുടുപ്പാർന്നൊരാ
വഴിയിലോ വന്നുനിൽക്കുന്നതീ
ഭൂമിയും...


സ്മൃതി
നീർത്തിയിട്ടോരുപുൽപ്പായകളിൽ
നിന്നുമേറ്റുനടന്ന കൽഗോപുരക്കെട്ടുകൾ
മേലോടുകൾമാറ്റിവിണ്ണിലെക്കോട്ടയിൽ
കോറിവരച്ചുത്രികോണങ്ങളായിരം
ഭൂവാതിലിൻ പുറംതിണ്ണയിൽ
കാവലായായിരം കാലം 
തിരിപുകച്ചോടിയോരാവിവണ്ടിയ്ക്കുള്ളിലേറി-
യോരാഴമില്ലാത്തകയങ്ങളിൽ നിന്നുമോ
വേരുകളില്ലാത്ത വൃക്ഷങ്ങൾ വീണതും
ഭൂപാളമൊന്നായ് സ്വരം തെറ്റിവീണതും..
ഏതുജന്മത്തിന്റെ തോണിയിൽ
നിന്നുമാണീഗ്രഹക്കണ്ണുകൾ
ഭൂരേഖ മായ്ച്ചതുമീറനണിഞ്ഞ
പ്രഭാതങ്ങളെ കരിപ്പാടിൽ
തുടച്ചങ്ങതൊക്കിയതും
പലേ കാലമായ് ചങ്ങലതുമ്പിൽ
കുരുങ്ങുന്ന പൂവുകൾക്കെല്ലാമൊരേവിധിയെങ്കിലും
ഭൂഹൃദയ സ്പന്ദരേഖ ശരതക്കാലഗാനങ്ങളിൽ
തിരിവച്ചങ്ങണരുന്നു..
കാണുവാനെന്നുമീ വെൺശംഖിനുള്ളിലായ്
കാലം ചുരുക്കാതെയേറുന്നുവോ കടൽ...